Płomień świecy
zatrzymał na chwilę spojrzenie
myśli pobiegły w blask
kapiący powoli wosk
zastygał na stole
otwieram oczy
wypełnione tęsknotą
a Ciebie
nie ma przy mnie Jak smutne i ciężkie są chwile
Gdy bliskiego gaśnie wzrok
Gdy co drogie leży w pyle
Gdy w tryumfie śmierci mrok
Nie usłyszę o miłości z martwych warg
Gdy zamilkną usta jego,już nie będzie żadnych skarg
Proch do prochu wrócić musi
Bo to ziemski życia bieg
Więc niech nic mnie nie kusi
że to szczęścia tego cel
Kiedyś jednak dzień nadejdzie
I powiemy śmierci kres
Zmartwychwstania słońce wzejdzie
I nastąpi koniec łez.

.♥......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIECI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥

Świat wciąż istnieje,
choć Ciebie nie ma,
chociaż odeszłaś...
nadal jest ziemia,
i pory roku wciąż sie zmieniają,
dni, oraz noce wciaż uciekają.
Bo one wiedzą ,że wciąż
Jesteś z nami,
choć nie dotkniemy Cię swymi rękami,
I choć nie słychać już Twojego śmiechu...
żyjesz w sercach
tych którzy Ciebie kochają....

❤ ŚWIATEŁKO ANIOŁKU ❤

]]..............(((,))
]].............[][♥][]
]].............[][♥][]
]].............[][♥][]

☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼

Halina K.
† † † † † † †
bliska śp .rodziny CZ. M. SUŁKOWSKICH , śp. I.P.W.E.J.W. WALCZAK, śp. I. KILOS, śp. Z.GLUZA, śp. T. ZIELONKA, śp. J. BUDZYŃSKI, śp. E. MAJEWSKI.
*********************************
Słowa nie wyrażą cierpienia, łzy nie umniejszą bólu, słońce nie rozjaśni twarzy, nic już nie będzie takie jak było... Spoczywaj w pokoju Aniele. Światełko pamięci [*][*][*]
DZIĘKUJĘ BARDZO ZA PAMIĘĆ I ZAPALONE ŚWIATEŁKA MOIM BLISKIM PODCZAS MOJEJ NIEOBECNOŚCI-POZDRAWIAM SERDECZNIE

Nadzieja jest ryzykiem, które trzeba podjąć

[*]
Pamiętam Aniołku
[*]

"... Zwolnij stopy na podłogę. Wszyscy mogą przyjść. Tutaj ja żądzę..."
Cytat z wiersza Kamilka pt. Pływanie z dziećmi" to nasze światełko pamięci na dzisiaj.

...Smutek płynie kroplami
Potokiem, łzy miłości....

Tak, to po Tobie płaczą dzwony,
Boleścią rwie się serce.
Fruną gołębie przestraszone,
Żałobnym drżeniem łka powietrze.

Smutek za gardło dusznością ściska,
Wczoraj widziałam Ciebie,
A dzisiaj...
Masz swoją przystań...

Czas do przeżycia w pętli zamknięty,
I tylko tyle nam dane.
To jedno godzi wszystkich ludzi,
To jedno wszystkim pisane...