Moje marzenia bez Ciebie nie są marzeniami.
Moje sny bez Ciebie nie są snami.
Moje życie bez Ciebie nie jest życiem.
Nawet ja sama bez Ciebie nie jestem sobą.[*]

Pamietam Ewelinko...
Rocznicowe swiatelka dla Ciebie ((*))((*))((*))

(*)(*)(*)(*)
[_][_][_][_]

ROCZNICOWE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI...DLA CIEBIE EWELINKO...
POKÓJ TWEJ DUSZYCZKI...

UTUL ANIOŁKU W SMUTKU TWOICH RODZICÓW I SYNKA.

.♥......) ..♥ W 4 - CĘ
.♥.♥...(,) ...♥ ROCZNICE
♥...♥.[__]..♥ TWEGO ODEJŚCIA
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIĘCI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
Znów trudno powstrzymać łzy,
Mimo, ze minęły już 4 lata,
Trudno otrząsnąć się z tego,
Pogodzić się, że Cię nie ma

Aż do dnia 23 listopada
Gdy zostałś do nieba powołana
Nasza Ewelinka opuściła Ziemię,
Nasza najlepsza, nasza kochana..

Pusto jest teraz na świecie,
Ciągle odczuwa się jej brak,
Boże...! To jest niesprawiedliwe!
Gdy czlowiek umiera w wieku 24 lat...

A teraz co ja mogę...?
Kolejna łezka się w oku kręci,
Patrzę w niebo i krzyczę, byś wróciła,
W 4 rocznicę jej śmierci PRZYTULAM

(*)

Wołam Cię jesienią
Kiedy liście na drzewach
Ogniem się czerwienią.
Wołam Cię wiatrem
Który tak szumi i śpiewa
I marzenia rozsiewa.
Wołam Cię bryzą cichą
Śladami stóp na mokrej plaży
I uśmiechem na twarzy.
Wołam Cię deszczem
Co łzami po szybach spływa
Wspomnienia rozmywa.
Wołam Cię morzem
I falą z białą piany grzywą
Lecz fala odpływa.
Wołam Cię wołaniem
Ale od skał echem się odbija
I Ciebie omija.
Wołam Cię jesienią
Ale Ty wołania nie usłyszysz
Trwasz w swojej ciszy...

Autor Nieznany...............(,)
...ROCZNICOWE ŚWIATEŁKO.......).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").W Zadumie
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.I Ciszy!
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
Jeszcze długo będę odwracac głowę
Na dźwięk Twego imienia.
Jeszcze długo wśród tłumu
Będę szukac Twojego cienia..§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§ . PRZYTULAM TWOICH BLISKICH W TYM BÓLU

EWELINKO, W TEN SMUTNY DZIEN
(*)(*)(*)(*)PROMYK PÄMIECI..



Stajecie nad miejscem spoczynku i szlochacie, lecz ja tu nie spoczywam i mnie tu nie spotkacie...

Ma dusza wraz z deszczem ziarenka podlewa, a potem ze zbożem na błoniach dojrzewa.

Głębokiej ciszy poranka sprzyjam, z ptakami do lotu swe skrzydła rozwijam... i krążę z nimi przy wdzięcznym piór świście, błyszcząc jak gwiazda w nocy świetliście.

Ukrywam się w pączkach w trakcie kwitnienia; w pokoju, gdzie cisza jak pieśń rozbrzmiewa.

A świergot? pieśń ptaków – to też jestem ja!

Wszystko, co piękne mą duszę zna, lecz płyta nagrobna mnie dłużej nie kryje, więc czemu płaczecie? ja nadal żyję!
EWELINKO..

JESTEM SERCEM Z TWOIMI RODZICÄMI..

(*) ROCZNICOWE, NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA TWOJEJ PAMIĘCI, EWELINKO (*)

Ewelinko zapalam Ci Rocznicowe Światełko Pamięci. Śpij spokojnie (*).

Gdyby to niebo miało dłonie, które zabrałyby nas w błękit, gdyby na ziemi można było, schować gdzieś żale i udręki. Gdyby tęsknota miała skrzydła, i odfruwała z lękiem ptaka, gdyby, ach gdyby można było, z żalu już nigdy nie zapłakać.
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ANIOŁKU [*][*]