kiedy rozmawiam
z Bogiem
proszę go
o jedno

by dotknął
każde obolałe
miejsce
najmniejszy
objaw
choroby
gojącym
plastrem
miodu z nieba

tylko tego
pragnę
dla
chorego
dziecka

Bóg milczy
ale słyszy...
*****************************
EWELINKO PAMIĘTAM<***>
****************************
Widziałam, wyciągniętą do mnie dłoń
Słyszałam słowa, które muzyką dla mnie są
To nie ktoś zwykły, tylko ważny, bliski
To skarb, który jest dla mnie wszystkim
Patrzyłam w oczy, przepełnione radością.
Spotkałam Anioła, którego darzę ogromną miłością.
*****************************
JANINO DOBRANOC

Ewelinko<<<(*)>>>

Jedna chwila wystarczy
by życie runęło,
aby wszystko co mamy
w nicość odpłynęło.
Lecz jedna myśl tylko
wciąż w sercu mym jest,
że się spotkamy
w tym świecie bez łez...

Miliony światełek miłości i tęsknoty dla Ciebie moja kochana .Kocham Cię córeczko.Ewelinko tak bardzo pragnę żebyś była szczęśliwa.Do zobaczenia.

Nie każ mi czekać - długo tak...
Aż się pojawisz przy mnie znów...
Bo tak mi bardzo - Ciebie - brak...
Brak Twego ciepła... Twoich - słów.
Nie każ mi czekać - chwili - dłużej...
Na powrót Twój - tak upragniony...
Na łódce marzeń mych - niedużej...
Wypływam z każdym snem - stęskniona.
I wypatrując Cię - z oddali...
Przyglądam się najmniejszej fali...
Czy jakiś żagiel tam nie gości.
Niechaj się wreszcie - sen mój - spełni...
Że w swoje - wezmę Cię - ramiona.
By w mym OGRODZIE przysiąść w nocy...
By cię - melodią słów - uraczyć...
Tak pragnę spojrzeć w TWOJE OCZY,
Tak bardzo pragnę Cię zobaczyć.
Przybywaj więc CHOCIAŻ WE ŚNIE- niech serce moje...
Tak się - czekaniem - nie zadręcza...
Bo gdy będziemy razem już.
NIEBO - ozdobi - BARWNA TĘCZA.
DLA CIEBIE
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

A TWOICH NAJBLIŻSZYCH Z SERCA POZDRAWIAM
IRENA

mama Krzysia Pawlika
wnuczka Teodory Tkaczyk
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Nasza miłość co nie znika
i nie mija jak pora roku.
Nasza miłość, nadzieja,
nasz spokój...

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Aniołku Jesteś wieczną miłością.
Pamiętam(*)

(*)(*)(*)Mój smutek jest jak rzeka-
muszę pozwolić mu by biegł, ale sama zdecyduję, gdzie będzie jego brzeg.

Czasami zabiera mnie rwący prąd
Fala smutku zalewa budząc trwogę,
Lecz zawsze znajduję spokojne wody,
gdzie znów odpocząć mogę.

Rozbijam się o skały gniewu, moja wiara znika gdzieś i odpływa, lecz są inni pływający, którzy wiedza czego im potrzeba.

Ich kochające dłonie podtrzymują mnie, gdy nurt odpływa w złą stronę.
A ktoś dobry wysłucha mnie ,
Gdy w odmętach bezradnie tonę.

Rzeka smutku to proces,
pozostawiania za sobą przeszłości.
Płynąc nurtem nadziei,
dotrę w końcu do brzegu przeszłości'

Ci co odeszli ciągle przecież żywi,
Nadal wytrwale są wśród nas.
ich dusze przy nas pozostały,
Tylko ich ciała zabrał czas...

<*><*><*>
<*><*>
<*>

pamietam Ewelino .

pozdrawiam Twoją mamę .

Oni są z nami Niepokonani przez czas. W kazdym oddechu. Życia pośpiechu są w nas Choć prawda jest taka Że dla nich na zawsze Staneły słoneczne zegary To ciagle są obok. By w tym co robimy Dawały nam siły i wiary Anioly są miłoscia, nadzieją, wiarą i pomocą Wieczne odpocznienie racz im dać Panie.......


_________(
________) )
________( (
________)) )
_______( (,) ))
_______((,) ) )
_______( ((,)) )
_________[]
_______████_
_______████_
_______████_
_______████_

Światełko do samego nieba lub
świata, waszego świata gdzie
teraz jesteście.
*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*
JOLA SZOSTEK ZONA MARIUSZA CÓRKA FRANCISZKA KASPRZYK

Wiem, jak porcelana życie, lecz smutek pozostanie łza niejedna spadnie skrycie boli ostatnie pożegnanie...

Siostra śp. Marcina Malara