()()
[][]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

............(
...........))
..........)
......../ ( (
......( ( , ) )
.... ( (( , )) )
...__.|||/.__
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]
....[╣███╠]
ŚWIATEŁKO NA DOBRANOC

Anielskie chóry

Anielskie śpiewają chóry
W gwiaździstym błękitów morzu,
Wśród nocnej ciszy, przy łożu
Sennej natury.

śpiewają tej biednej ziemi,
Co wiecznie w świeżej żałobie
Jak matka płacze na grobie
Za dziećmi swymi.

śpiewają ludziom, co dyszą
W codziennym a krwawym trudzie,
Lecz biedni, zmęczeni ludzie
Pieśni nie słyszą.

I tylko ci, którzy toną
W wielkiej miłości pragnieniu,
Ci słyszą w serc swoich drżeniu
Tę pieśń natchnioną!

Adam Asnyk

Kocham Cię córeczko.<*><*>

I cisza, I pustka I brak kogoś
Kto szedł wspólnym życiem
Wspólną drogą Płomień świecy
I wspomnienie I nadzieja, że kiedyś się spotkamy na jednej z nieba dróg.

```````))
```````( (
```````) )
``````/ ( (
`````) )(* )
`````)) ) )) )
```(( ( (*) ) )
```/( ( ( ( ( (*))
``/( ( ( (*) ) ) ) )
``( /(*) )) ) )) ))
`/( (( (( ))(* ) )) )
``( ( ( (* ) ) ) ) )
`/( ( ( ( (( *) ) )) )
``( (( ( ) ) ))(*) )
``( ( ( (*) ) ) ) )
``( (( (*) (*) )) )
````▄▄||▄▄```
`[[۩_۩_۩_۩_۩]]
`[[_۩_۩_۩_۩_]]
`[[۩_۩_۩_۩_۩]]
`[[_۩_۩_۩_۩_]]
`[[۩_۩_۩_۩_۩]]
`[[_۩_۩_۩_۩_]]
`[[۩_۩_۩_۩_۩]]


==============
Módlmy się . Światełko Pamięci i modlitwa . Spoczywaj w Pokoju.....
==============

Promyczek pamięci do Nieba.
Spoczywaj w pokoju.:((*)

„Bóg jest jeden,
Miłość jest jedna,
Śmierć jest jedna,
Nadzieja jest jedna.”

Światełko pamięci Ewelinko na kilka kolejnych dni...w których będę nieobecna.

Miłość jak słońce: ogrzewa świat cały
I swoim blaskiem ożywia różanym,
W głębiach przepaści, w rozpadlinach skały
Dozwala kwiatom rozkwitnąć wiośnianym
I wyprowadza z martwych głazów łona
Coraz to nowe na przyszłość nasiona.

Miłość jak słońce: barwy uroczemi
Wszystko dokoła cudownie powleka;
Żywe piękności wydobywa z ziemi,
Z serca natury i z serca człowieka
I szary, mglisty widnokrąg istnienia
W przędzę z purpury i złota zamienia.

Miłość jak słońce: wywołuje burze,
Które grom niosą w ciemnościach spowity,
I tęczę pieśni wiesza na łez chmurze,
Gdy rozpłakana wzlatuje w błękity,
I znów z obłoków wyziera pogodnie,
Gdy burza we łzach zgasi swe pochodnie,

Miłość jak słońce: choć zajdzie w pomroce,
Jeszcze z blaskami srebrnego miesiąca
Powraca smutne rozpromieniać noce
I przez ciemność przedziera się drżąca,
Pełna tęsknoty cichej i żałoby,
By wieńczyć śpiące ruiny i groby.

Adam Asnyk

jaśniutkie światełka do nieba
DLA CIEBIE
TWOICH NAJBLIŻSZYCH Z CAŁEGO SERCA POZDRAWIA

(*)