**()
**[]****()
********[]****()
**************[]


...bo to co miało sens odeszło razem z Tobą...
i zgasło słońce, kiedy jeszcze był dzień...

SOBOTNIE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
I MODLITWA NA DZISIAJ((*))((*))DLA CIEBIE ANIOŁKU.

** ANIOŁKU **

SMUTEK I TĘSKNOTA... PUSTKA MNIE OTACZA...
W SERCE ŻAL SIĘ WLEWA , BÓLEM I CIERPIENIEM...
ZAPALAM ZNICZ... ZNICZ WIECZNEJ PAMIĘCI...

.♥......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥
..♥....[__] .♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~

[*]

Powtarzaj ludziom, których kochasz, że ich kochasz. Miłość ludzi żywi się dobrymi słowami. I starsi, i dorośli, i i potężni łakną dobrych słów.
(Oscar Wilde)

Jaśniutkie światełko mej pamięci w ten deszczowy i pochmurny jesienny dzień ((*)).

światełko na dziś i moja pamięć

()
|||

Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnęłam też.
Jestem tysiącem wiatrów dmących.
Jestem diamentowym błyskiem na śniegu lśniącym.
Jestem na skoszonym zbożu światłem promiennym.
Jestem przyjemnym deszczem jesiennym.
Kiedy tyś w porannej ciszy zbudzony,
Jestem ruchem - szybkim, wznoszonym,
Ptaków cichych w locie krążących.
Jestem łagodnym gwiazd blaskiem nocnym.
Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnęłam też.
Nie stój nad mym grobem i nie płacz na darmo.
Nie ma mnie tam. Ja nie umarłam ....
na zawsze z nami (*)

*~~Dni jak kamienie~~*

Dni życia to dro­gie ka­mienie
Rzu­cone w przes­trzeń is­tnienia
A każdy o in­nym znacze­niu
Bar­wa­mi nam się od­mienia

Są dni co są jak diamen­ty
W naj­szlachet­niej­szej ko­ronie
Te dni to właśnie nie­dziele
W prze­cud­nej świątecznej odsłonie

Są czar­ne pa­cior­ki różańca
Które nam dłonie spla­tają
Są wiarą w życie po śmier­ci
Do Bo­ga nam drogę po­dają

Szma­rag­dy ziele­nią zabłysną
Gdy dziec­ko na świat przychodzi
To dni o ko­lorze nadziei
Są z na­mi gdy życie się rodzi

W ru­binach są dni naj­piękniej­sze
Bo miłośc w nich zaw­sze królu­je
W pur­purze ko­ralik czer­wo­ny
Gdy kochasz i miłośc sza­nujesz

Dni z pe­reł to ta­kie od ser­ca
Co dob­roc przy­noszą bez ska­zy
Na dłoni swą po­moc po­dajesz
Nie każdy się na to od­waży

I jeszcze sza­firy dni naszych
Błękit­ne jak niebo o wschodzie
To dni w których żyjesz zwyczaj­nie
Szczęśli­wy z uśmie­chem na co dzień

Gdy w końcu uz­bierałam
Ka­mienie co dni są echem
dodano mi jeszcze jeden,
ciężki i czarny jak węgiel,
to mój ból i cierpienie
to strata CIEBIE SYNKU KOCHANY..

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA

(*)(*)
|_||_|

tata śp Krzysztofa Jarczyk