Ewuniu, pamiętam o Tobie Maleńka codziennie. Choć moje serce rozrywa ból, mam nadzieję, że jest Wam tam drogie dzieci dobrze...
Światełko mojej pamięci dla Ciebie [*]

Mamusiu, Ty najlepiej wiesz co teraz czuję... Mimo, że Poleńka była młodsza od Ewuni, to zdążyłam ją bardzo pokochać. Miałam wielką nadzieję, że co najgorsze mam za sobą i druga taka tragedia się nie zdarzy... A jednak ;-( Nie wiem czy jeszcze kiedykolwiek zdecyduję się na ciążę... Dziękuję za wsparcie i serdecznie pozdrawiam.

*~_ŚWIATEŁKO ~*
*~_PAMIĘCI ~*

«♥»`````
«♥»``````)
«♥»`````(,))
«♥»`````((,))
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]
«♥»```[000000]
``````````````
Ci którzy są już w krainie ciszy
odchodząc kiedyś od nas ciałem
zostali duszą co wszystko słyszy
opiekując się nami przez dni całe

Oni przekroczyli już życia próg
ten najwyższy który i nas czeka
albowiem o tym postanowił Bóg
że taki jest życia kres człowieka

... żyłaś krótko lecz dłużej chciałaś , Bóg Cię wezwał i odejść musiałaś ...

zapalam światełka mojej codziennej pamięci ..

(*)(*)(*)(*)(*) ..

Siostrzeniec Ś.P Marii Godlewskiej

(*)

Dzień dobry i Dobranoc Ewuniu dla Ciebie sobotnie światełko zapalam baw się wesoło w świetle tęczowych i kolorowych światełek{{{***}}} opiekuj się mamusią gwiazdeczko♥ i pamiętaj żeby wieczorem polecieć do mamusi i wtulić się w cieplutkie serduszko aniołeczku♥ buziolki dla Was♥

mama Zuzi 18.11.2010
i Jasia 28.05.2011


dla Ewuni [*]

Wisława Szymborska
Bagaż Powrotny

Kwatera małych grobów na cmentarzu.
My, długo żyjący mijamy ją chyłkiem,
jak mijają bogacze dzielnicę nędzarzy.

Tu leżą Zosia, Jacek i Dominik,
przedwcześnie odebrani słońcu, księżycowi,
obrotom roku, chmurom.

Niewiele uciułali w bagażu powrotnym.
Strzępki widoków
w liczbie nie za bardzo mnogiej.
Garstkę powietrza z przelatującym motylem.
Łyżeczkę gorzkiej wiedzy o smaku lekarstwa.
nieposłuszeństwa,
w tym któreś śmiertelne.
Wesołą pogoń za piłką
Drobne po szosie.
Szczęście ślizgania się po kruchym lodzie.

Ten tam i tamta obok, i ci z brzegu:
zanim zdążyli dorosnąć do klamki,
zepsuć zegarek,
rozbić pierwszą szybę.

Małgorzatka, lat cztery,
z czego dwa na leżąco i patrząco w sufit.

Rafałek: do lat pięciu brakło mu miesiąca,
a Zuzi świąt zimowych
z mgiełką oddechu na mrozie.

Co dopiero powiedzieć o jednym dniu życia,
o minucie, sekundzie:
ciemność i błysk żarówki i znów ciemność