Takie cos do poczytania...przepraszam,ze takie dlugie,ale mysle,że warto......
Nikt nie jest w stanie pogodzić się ze stratą bliskiej osoby w ciągu kilku dni. Potrzebny jest czas i możliwość okazywania swojej rozpaczy, cierpienia, żalu. Wspominanie zmarłych, rozmawianie z nimi w myślach czy nawet głośno, a przede wszystkim płacz i dzielenie się swoimi uczuciami z innymi ludźmi - wszystko to pomaga pogodzić się ze stratą, nawet tak straszną jak strata dziecka, i znaleźć nowy sposób życia. W płaczu można wyrazić rozpacz, dlatego trzeba mu zrobić miejsce i pozwolić sobie się wypłakać, nawet przez kilka godzin. Zwłaszcza że wraz z dzieckiem umierają związane z nim marzenia i plany na przyszłość. To, że trzeba się z nimi rozstać, jest niewiarygodnie bolesne i nie ustępuje nieraz latami.
Osoba, jeżeli zamknie się w pancerzu i nie pozwoli sobie na odreagowanie przynajmniej części nagromadzonych uczuć, staje się potem inna - zdystansowana, bo nie może w pełni uczestniczyć w życiu. Ból nieustannie przesłania jej świat, nawet jeśli schowa go tak głęboko, że nie ujawnia się w normalnych warunkach. Ale tylko w normalnych, bo szczególne sytuacje mogą wyzwolić niekontrolowany wybuch negatywnych emocji.
Dlatego wręcz obowiązkiem rodziców, którym umarło dziecko, jest nie brać się w garść, tylko uczciwie rozpaczać - po to, żeby inne ich dzieci (te żyjące i te, które dopiero mają się narodzić) nie musiały dźwigać ciężaru ich rozpaczy. Zdarzało mi się słuchać zwierzeń dorosłych już dzieci: "Matka nigdy mnie nie kochała w pełni, ciągle coś było nie tak, o coś miała do mnie pretensje, bo zawsze jakby trochę żałowała, że nie jestem Kamilką, która zmarła rok przed moim urodzeniem" albo "Kiedy wróciliśmy z pogrzebu, mama była smutna i blada. I tak już zostało. Potem nie pamiętam jej uśmiechniętej albo choćby zainteresowanej tym, co się dzieje ze mną i z bratem. Dbała o nas, na pozór wszystko było w porządku, tylko robiła to bez serca".

Ewuniu....Nadzieja, tylko to mnie trzyma przy zyciu...
Nadzieje tylko ona mi daje wiare...
W człowieka...
W przyszlosc...
W to ,ze kiedys Cię zobacze.......
Przytulam Renia

() () ()
II II II

Światełko pamięci.

Siostra śp. Marcina Malara

________.۩
________.۩
________۩۩
_______۩__۩
______۩____۩
_____۩__۩۩__۩
______۩_۩۩_۩____
________۩۩_______
_____██████____
_____██████____
_____██████____
_____██████____
_____██████____
_____██████____
_____██████____
.____//_____//___
```*PAMIĘTAMY*```
.¯¯¯//¯¯¯¯¯//¯¯¯¯

()
[]
ojciec śp Krzysztofa Jarczyk

CIEPLUTKIE SWIATELECZKO PAMIECI DLA CIEBIE EWUNIU....TO JUZ BEZ CIEBIE ANIOLKU 663 DZIEN,ODPOCZYWAJ W POKOJU((*))

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

>`````````)
>````````( (
>```````) ) )
>``````( (,) ) )
>``````((,) ) ) )
>`````( (( (,,)) ))
>```````[[IiiI]]
>`````[_ *╱╲* _]
>`````[¯* ╲╱* ¯]
>`````[_ *╱╲* _]
>`````[¯* ╲╱* ¯]
>`````[_ *╱╲* _]
>`````[¯* ╲╱* ¯]

„Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą.”
ks. Jan Twardowski
**************

(*)