„W jesiennej ciszy wśród mgieł zadumy
żurawi klucz leci w dal,
w jesiennym łzawym wiatru poszumie
jak serca tęsknota, jak żal.
Stoję w jesiennej szacie pola
wpatrzona w żurawie lecące,
jak pożegnanie serca, jak cicha niedola,
jak marzeń sny gdzieś płynące.”
 ●─── Zofia Ewa Szczęsna ───●
║(¯`v´¯)
(¯`●̮̑۰̮̑●̮̑۰´¯)v´¯) 
║(¯`v´¯)●̮̑۰̮̑●̮̑۰´¯)  
(¯`●̮̑۰̮̑●̮̑´¯)^¸_) 
║(_¸^¸_) ⋰. Światełko jaśniutkie otulone                                   
╚║╝⋰⋰  - pamięcią moją zapalam.. (¯`♨️´¯)                                 
╚║╝⋰⋰

* * * ❤️❤️❤️ (((**))) ❤️❤️❤️ * * *

             ”Strata połowy serca jest jak strata połowy świata.
             Ból w sercu jest ciężarem prawie nie do uniesienia.
             Łzy nasze są tak gorzkie…Dzień jest dla nas tak długi.
             Noc jak wiesz bezsenna…Tęsknota za Tobą tak wielka.”
             ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ▂ ▃ ▄ ▅ ▆ ▇ ❤️ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃ ▂ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡

                       ___________s$$$$
                       _________s$$$$$$$
                       ___s$$$$$$$$$$$$$
                       __$$$$$$$$$$$$$$
                       __$$$$$$$$$$$$$
                       ___$$$$$$$$$$$
                       ______s$$$$$$$
                       ___________s$$

     ─═◕ ❤️ ◕═─ Jaśniutkie Światełko z głębi serca zapalam.. ─═◕ ❤️ ◕═─

* * * ❤️❤️❤️ (((**))) ❤️❤️❤️ * * *

````````````(☼)
``````````[✿✿] Płomyczek
``````````[✿✿] Pamięci
``````````[✿✿] na ostatnią niedzielę września

Nie zostawiaj telefonu na później...
Nie zostawiaj słów "kocham Cię”, "przepraszam” na później.
Nie odkładaj ludzi na później, ani rozmowy, przytulenia, pocałunku.
Nie zostawiaj tych słów na później, ani tego spotkania.
Ponieważ później, może zabraknąć czasu,
ponieważ później życie się kończy,
ponieważ później na wszystko, może być już za późno...

Później!
Porozmawiam z Tobą później.
Zadzwonię do Ciebie później.
Do zobaczenia później.
Później pójdziemy na spacer.
Później powiem Ci, jak się czuję.
Później dowiesz się, ile dla Mnie znaczysz.
Później może Cię pokocham, a może zapomnę.
Zostawiamy wszystko na później i zapominamy, że „później” nie jest nasze!
Że „później” ludzi może już nie być z nami.
Że „później” możemy już ich nie usłyszeć, nie zobaczyć.
Że „później” dzieci nie są już dziećmi, a rodzice są tylko wspomnieniem.
Że „później” dzień zamienia się w noc, noc w bezradność, uśmiech w grymas bólu, a życie we wspomnienie.
„Później” będzie za późno!
Bądź teraz!