Byłam wściekła na wszystkich na ziemi i w niebie,że nie widzą ,że nie czują tego co ja. Byłam wciekła ,że nikt nie cce mi pomóc.Całą noc modliłam sie :"Mateczko moja i Ewy ratuj Ją.Nie wiem co się dzieje , ale czuję ,że dzieje się coś złego." Nie ma na ziemi słów, którymi można opisać ból , cierpienie, strach, lęk , ten wewnętrzny krzyk, szarpanie, miotanie.
Wstałam , jak zwykle o 6 00. Myślałam:muszę inaczej. Muszę rozumniej, musze bardziej dyplomatycznie.Przyjedzie spróbuję jeszcze raz.O 7 00 byłam już w US.
O 8 00 byłam już w biurze. Włożyłam płytę do odtwarzacza. Tę płytę na która dograłąs moje ulubione piosenki dzień wcześniej o 8 20. W tle usłyszałam słowa refrenu Eleni :"Może jestem za młoda żeby wiedzieć to co ty...' Pomyślałam : zaproszenie do rozmowy. Szkoda że , wczoraj nie było czasu na przesłuchanie tej płyty. Rozpiera mnie radość,że mam taka wspaniałą córkę. Czekam z niecierpliwością ,że wejdzie i od progu zażartuje, uśmiechnie się, wprowadzi życie w ponury świat cyfr. A potem Krawczyk :"To co dał nam świat..". I znów piosenka Krawczyka . I nagle słyszę ponownie Krawczyka :"To co dał nam świat..". I myśl: Ewunia nie zauważyła ,że nagrała mi już tę piosenkę. I po pierwszej zwrotce nagle przerwa. Cisza. I moja myśł: a jednak sie zorientowała ,że już raz nagrała . I wchodzi człowiek i prosi o pomoc w ratowaniu córeczki, załatwienie cierpiącemu dziecku Usg natychmiast. I myśl i strach: dlaczego niedzwoni, nigdy nie zdarzyło sie , aby tak długo sie nie odzywała.
A potem -13 20 : Ewunia nie żyje.

(*)

{*} ----,--'--@

Spoczywaj w pokoju.

A ja Ci Moje Dziecko
Przyniosłam Tobie i Oleńce stroik najpiękniejszy z aniołkiem , który trzyma misia
A ja Was moje córeczki
utulę w myślach skromnym westchnieniem.
A ja zapaliłam 12 zniczy w wigilię
i wspomninam , wspominam, wspominam szczęśliwe chwile.
I chociaż poczta nie dochodzi
Moje ciche łkanie doleci dziś do nieba
a ja Wam Moje Słońca
zaniosłam swoje serce w darze
Serce zranione, obolałe
Bez oczekiwań i bez marzeń.
Czekające na spotkanie.

A ja Ci dzisiaj Moje Dziecko
Przyniosę kwiaty najpiękniejsze
A ja Cię dzisiaj Moje Dziecko
utulę w myślach skromnym wierszem.
A ja dziś światło Ci zapalę
I kołysankę cicho zaśpiewam
I chociaż poczta nie dochodzi
Mój śpiew doleci dziś do nieba
a ja Ci dzisiaj Moje Słońce
Przyniosę swoje serce w darze
Serce zranione, obolałe
Bez oczekiwań i bez marzeń.

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz