Wieczny odpoczynek racz dać Panie a światłość wiekuista niech Tobie świeci na wieki wieków Amen .Czuwaj nad swoimi bliskimi ,którzy pozostali tu na ziemi. (*)**(*)**(*)**(*)**(*)**(*)**(*)(*)**(*)*ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIELE (*)(*)(*)

_________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI....

Dziękuję. Kocham Cię

Tatusiu dodaj sił i wytrwałości! Kocham Cię całym swoim sercem

((.....................)
((....................(,)
((...................[__]
((...................[__]
((...................[__]
((.................(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
*”˜˜”*°•._˜”*°••°*”˜_.•*”˜˜”*°•.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
DLA CIEBIE
ANIOŁECZKU......

Odeszli bliscy, zginęły marzenia,
cichutkie szepty przytłumił płacz.
Często do nas wracają wspomnienia
zmienione nieco przez upływający czas.
Wracając w krainę przeszłości
szukamy śladów, które zatarł wiatr
.....)
....((
....)))
...(())
..((()))
..((()))
[╣██╠]
[╣██╠]
[╣██╠]
[╣██╠]
[╣██╠]
-:¦:--:¦:-
``````
Niech światłość wiekuista zawsze Tobie świeci (*)(*)(*).

Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp. Z.WINNICKIEJ, śp. K.OGRODNIK
…..
….
…
..
```)
``(,)````)
`►◄```(,)````)
```````►◄``(,)
``)`````````►◄
`(,)``````)
►◄````(,)`````)
```````►◄```(,)
`````)```````►◄
````(,)```````)
```►◄``````(,)
````````)```►◄
```````(,)
``````►◄
`````)
````(,)```````)
```►◄``````(,)
````````)```►◄
```````(,)
``````►◄
````````````Zapalam
``światełka wiecznej pamięci

(*)

Tato! Jakże Cię poznam wśród tych wszystkich cieni
w dolinie umarłych? /A. Mandalian/

Tato,

Chcę wierzyć, że spotkamy się na drugim brzegu. Spotkamy się tam, gdzie lata są tylko chwilą, spotkamy się jak gdyby Twoja śmierć nigdy nas nie rozłączyła. Spotkamy się i dokończymy naszą rozmowę - która została przerwana tak nagle
Tato
"rozmawiam z twoją śmiercią (skoro
tylko tyle mogę) o mojej śmierci
odkąd mam jej numer telefonu w notesie
i dzwonię żeby zagadnąć o ciebie

myślę o twoim życiu, które dobiegło dwudziestu
paru lat aby cieszyć się wonnością
odkąd mam jej telefon jestem spokojniejsza
o to czy cię usłyszę, zobaczę i obejmę

zatem myślę o twoim życiu, które tutaj nigdy
nie było wonnością ani nie jest tym czym
jest gdzie indziej odkąd dzwonię ażeby zapytać
co porabiasz i co mam ze sobą zrobić"
Eugeniusz Tkaczyszyn - Dycki

ARS POETICA

Wpatrzeć się w rzekę, w której czas i woda
płyną, i wspomnieć, że czas też jest rzeką.
Wiedzieć, że wszyscy płyniemy jak rzeka,
że twarze miną tak, jak mija woda.

Czuć, że bezsenność jest też snu odmianą,
co śni, że śni i że nawet śmierć ta,
której się ciała lękają, jest śmiercią
naszej nocy powszedniej i też snu odmianą.

Poznać, że dzień lub rok to tylko symbol
człowieczych dni, człowieczego czasu,
i ból obrażeń doznanych od czasu
przemienił w dźwięk, muzykę i symbol.

Ujrzeć, że śmierć jest śnieniem, a zachody słońca tkają swe smutne złoto i to jest poezja,
która jest nieśmiertelna i biedna. Poezja
powraca jak jutrzenka i zachody słońca.

Czasem z jakiegoś zmierzchu wynurza się twarz
patrząca z głębi jakiegoś zwierciadła.
Sztuka winna być głębią owego zwierciadła,
które objawi tobie twoją własną twarz.
Tato,

"Pewienem tego, a nic się nie mylę
Że bądź za długą, bądź za krótką chwilę
Albo w okręcie całym doniesiony
Albo na desce biednej przypławiony
Będę jednak u brzegu
Gdzie dalej nie masz biegu
Gdzie dalej nie masz biegu"

**** ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ******

________ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/_|_,_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$$$$

Nie mówcie, tym
którzy stracili
ukochanych,
że „czas zagoi rany",
nie mówcie ,że
„oni już nie cierpią".
Najlepiej nie mówcie nic...

Czas,
tych ran nie leczy.
Pozostają,
bo śmierć ukochanych
jest też trochę,
śmiercią nas samych:
coś w nas umiera.
Żyjemy, ale nic,
nie jest tak,
jak było przedtem,
już nie jesteśmy
tacy sami..
PAMIĘTAM.....