(*)

W Twojej życia świecy
ostatni płomień zgasł
Dusza już do Boga
uleciała......
Skończył się dla Ciebie
ziemski czas
Teraz dusza Twoja
Boga pokochała.

"Spotkamy się
w chmurach...
Gdy świat
nas nie
będzie już chciał...
Gdy ziemi
kochanej
spowszednieją
nasze stopy...
Ptaki pomogą
nam frunąć
w górę
w stronę słońca...
Tam będziemy
mogli rozmawiać,
rozmawiać, rozmawiać...
I tańczyć
w chmurach
jak wiatr... "

Kiedyś znowu przyjdzie czas,
by zobaczyć ukochane oczy,
pełne oddania i wrażliwości,
i zaświeci najwspanialszy blask,
tych dawno niewidzianych oczu.

Wiele kilometrów,
tak daleko od siebie…
tak trudno powiedzieć do widzenia,
kiedy serce co innego podpowiada.
Każdy sen czasami się kończy,
kiedy niczego już nie da się skleić na nowo.
Jednak czy prawdziwa miłość może przeminąć,
zgasnąć niczym płomień świecy…
umrzeć śmiercią naturalną...
czy można o niej zapomnieć,
kiedy serce nie chce zapominać...
Choć tak daleko od siebie,
wciąż blisko i żadna chwila,
nie chce odejść w zapomnienie...

Wielkiej miłości,
nic nie może zniszczyć,
nawet śmierć,
nie jest przeszkodą.

Nie ma już gniewu
Wyczerpał się
Nie ma już strachu
Oswoił się.
Nie ma już łez
Zabrakło ich
Nie ma już cierpienia
Zatracił się w marzeniach
Nie ma już melodii
Ugrzęzła w gardle.
Nie ma już słów
Zapadły się w przepaść.
Nie ma już słońca
Wyblakło na niebie.

Nie ma już Ciebie

Reszta nie ma znaczenia...

{*}{*}{*}

Tylko jedna chwila,

jedna sekunda,

by wszystko się zmieniło,

nagle ktoś bliski odchodzi,

bez pożegnania.

Bóg go wezwał do siebie,

nikt nie wie dlaczego.

Tylko płomień nadziei się tli,

że odnajdzie spokój,

w innym, lepszym świecie...

Nic miłości nie pokona, choć niebo ciemnieje,
Wiarę w sercu trzeba mieć.
Wiem, że kiedyś wrócisz do nas, trzeba mieć nadzieję,
Co silniejsza jest niż śmierć...

Rozłąka jest naszym losem....
Spotkanie naszą nadzieją..