Świat wciąż istnieje,
choć Ciebie nie ma,
chociaż odszedłeś...
nadal jest ziemia,
i pory roku wciąż sie zmieniają,
dni oraz noce wciaż uciekają.
Bo one wiedzą że wciąż
Jesteś z nami,
choć nie dotkniemy Cię swymi rękami..

-:¦:-_________◊________-:¦:-_
(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

Twoim bliskim dziękuję za zapalone światełka i pamięć.

TATA IZABELLI W.(KUPAMIĘCI.PL)

Wystarczy nieobecność jednej bliskiej osoby, aby cały świat wydał się wyludniony...

\"...I otrze z ich oczu wszelką łzę, i śmierci już nie będzie ani żałości, ani krzyku,
ani bólu już nie będzie.
To, co poprzednie, przeminęło...\"
(OBJAWIENIE 21:4)

✿✽ •*`*•,✽ ✿ ✽,•*`*• ✽✿✽,•*`*• ✽ ✿


TATA IZABELLI W.

Gdzie nad dziecięcia grobem Męki Krzyż
I niezabudek kwiecie, co nie więdnie,
Gdzie jasny z mej nadziei płonie znicz,
Tam po mnie przyjdź - na pewno będę.
Tu pozostały mi te trzy :
Rozpacz. Samotność. Tęsknota.
Szeleści strach. Rozdziera krzyk -
Tu jestem. Tu moja Golgota...

Czego pragnę pod choinkę..? Móc przytulic jeszcze raz, chociaż przez chwilkę, tych których już nie ma...

(*)

Kiedy zapłaczesz,

Będę obok Ciebie,

Jestem Twoim aniołem,

Czy tego jeszcze nie wiesz?

Jesteś wszystkim, co mam...

A ja jestem wszystkim, co masz Ty

Kiedy będą prześladować Cię złe sny,

Ja będę obok Ciebie...

Pokonamy je razem...

Kiedy nic się nie układa,

Powiedz, a ja złożę wszystko na nowo...

A kiedy zwątpisz, że światełko już się nie zapali,

Ja zapalę je dla Ciebie,

Nawet jak wydaje Ci się,

że Twój świat się wali

Nie odejdę, będę obok Ciebie,

Dopóki Pan Bóg,

Nie wezwie mnie do siebie,

I powie, że misja skończona...

\"Kochać to jedyna rzecz, mogąca zapełnić wieczność ... Nieskończoność potrzebuje bezkresów\".
( Viktor Hugo )

[...] Tu Jestem – w mrokach ziemi i Jestem – tam jeszcze,
W szumie gwiazd, gdzie niecała w mgle bożej się mieszczę,
Gdzie powietrze, drżąc ustnie, sny mówi i gra mi,
I Jestem jeszcze dalej poza tymi snami [...]
/Bolesław Leśmian/

Aniołku... Światełko dla Ciebie [*]

═══★════════★════

TATA IZABELLI W.

Trudno jest się pogodzić z rzeczywistością.
Mamy wrażenie, że ból jest silniejszy od nas samych.
Nie potrafimy się pogodzić.
Zdjęcia tworzą archiwum…od którego nie możemy się oderwać…
Nic nie jest w stanie zapełnić pustki jaka powstała…
Nie ma na świecie słów, które mogą wyrazić jak wielki jest ludzki żal w obliczu odejścia bliskiej nam osoby.
Najtrudniej pogodzić jest się z tym, że zostają tylko wspomnienia.
Ale właśnie dzięki tym wspomnieniom i przeżytych wspólnie lat, to jest to, co nikt i nic nam nie odbierze…
Tylko my musimy się na nowo uczyć żyć… bo cząstka nas też odeszła…

(*)

O czemu? zadaje Ci pytanie
Czemu o czemu? miłościwy Panie,
Wirusem śmierci zaszczepiasz
nasze dzieci ukochane
Czyz mało Ci dusz Panie?...

Synusiu kochany... :*