*````````(
*```````(,))
*``````( (,) )
*``````(( ,) ))
*``````( (,,)))
*````````{}
*``````[_**_]
*``````[_**_]
*``````[_**_]
*``````[_**_]
*``````[_**_]
*``````[_**_]

~~~~~~~~~~~~~~~~
SPOCZYWAJ W POKOJU
~~~~~~~~~~~~~~~~

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

+```
+.......(
+……..))
+…..../(
+…...(,,)
+…..(( , )
+…..(,|,)
+…..[[_]]
+…..[[_]]
+…..[[_]]
+…..[[_]]

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

witam Cię Skarbie kochany..
przyszłam zapalić Ci płomyczek mojej wiecznej pamięci..

(*)(*)(*)(*)(*)

na zawsze w mym sercu..

((**))

ANIOLKU DLA CIEBIE ((**))((**))((**)((**))

DLA CIEBIE EMILKO((**))((**))((**))((**))

`````(
````(*))
```((*) ))
```(((*)) )
``(( ((*) )))
``( ( (*)) ))
`\______//
`********
Pamiętam skarbie, pamiętam (*)

Emiluś ciocia Cię kocha najbardziej na świecie!

Emilko, wieczorynkowy wierszyk dla Ciebie :-)

„Niedźwiedzie buty” W. Grodzieńska

Raz niedźwiedź ryknął zbolałym głosem:
- I cóż mi z futra, gdy stopy bose?
Tak się zatroskał o swoje pięty,
Że zaczął szarpać żelazne pręty,
A potem z klatki wysunął łapę
I zwiedzających prosił o datek,
Aby uzbierać choć dwieście złotych
I kupić sobie zimowe boty.
Nikt nie rozumiał mowy niedźwiedziej,
Lecz pewien szewczyk pomógł mu w biedzie.
Był to, jak mówią szewczyk-włóczykij,
Co znał na świecie wszystkie języki...
Pobiegł do domu i wnet misiowi
Przyniósł dwie pary butów skórkowych.
Miś włożył buty i aż z radości
Zaraz do siebie zaprosił gości.
Idą sąsiedzi, prezenty niosą.
A niedźwiedź? Niedźwiedź znów chodzi boso!
- Gzie twoje buty? – pytają wokół.
A miś ociera łapą łzę w oku:
- Ach, zapachniały tak pięknie sadłem,
Że je na obiad niechcący zjadłem...