[*][*][*]

Śmierć zdusiła iskry życia.... które miały wnet zapłonąć....
Ona przyszła niespodziewanie, nakazała nam zatonąć...w morzu łez i w bólu....
Skradła radość... dała rozpacz, cios zadała....
Za wcześnie i za szybko, i zbyt nagle to się stało.......

Światełko pamięci dla Ciebie Emilko

Panie Proszę,
daj nam nadzieję, która jak balsam
Zagoi duchowe rany i pozwoli dalej żyć ...
Jeśli nauczyłeś kochać bliskich to daj również siłę
Aby się z nimi rozstać i zaufać, że dobrze im u Ciebie...


ŚWIATEŁKO Z MODLITWĄ..


Karol, tata Lilianki mąż Doroty

Emileczko...


____*emi*emi*________*emi*emi*
___*emi*___*emi*____*emi*___*emi*
_*emi*______*emi*_*emi*_______*emi*
*emi*__(¯`•´¯) __*emi*___________*emi*
_*emi*__`•.,(¯`•´¯)__JESTEŚ____*emi*
__*emi *_(¯`•´¯).•´_W__MOIM__*emi*
___*emi*`•.´__SERDUSZKU__*emi*
______emi*_____________*emi*
________*emi*________*emi*(¯`•´¯)
__________*emi*____ *emi*__`•.,,.•
____________*emi**emi*____(¯`•´¯)
______________*emi*_______`•.,,.•

_____NA NIEDZIELNĄ NIEPOGODĘ______

”Gdybym była czarodziejką „

Gdybym była czarodziejką
i moc czarowania miała ;
miłość do samotnych serc
bym jak balsam wlewała
zdrowie chorym bym rozdała
biedaków w bogaczy zamieniła…

Gdybym choć przez jeden dzień
czarodziejką była ;
miłość na świecie by rządziła
radość i szczęście by panowało
a uśmiechniętych ludzi
byłoby niemało.

Lecz choć nie umiem czarować
podaruję uśmiech i miłe słowa
by radość na chwilę przywołać
Wyślę Ci słoneczny pocałunek
niech odgoni smutki i frasunek.

A Ty odeślij całus koniecznie
będę uradowana serdecznie
Nie mam czarodziejskiej mocy
ale uśmiech wysyłam uroczy
życząc by każda chwila
szczęśliwa dla Ciebie była .

_-:¦:-_____♥______-:¦:-_-:¦:-_____♥_____-:¦:-_-:¦:-_____♥_________-:¦:-

__♥________EMILKO ________♥__
Śpij snem wiecznym śpij. Wśród nas duszą żyj!

_-:¦:-_____♥______-:¦:-_-:¦:-_____♥_____-:¦:-_-:¦:-_____♥_________-:¦:-

___NIKT NIE PRZYWRÓCI DNIA WCZORAJSZEGO,
DZIEŃ JUTRZEJSZY BARDZO SZYBKO PRZYJDZIE
I PRZEMINIE,
ŻYJMY DOBRZE NA TYM KRÓTKIM ODCINKU,
ABYŚMY TAM DOSZLI,GDZIE NIE BĘDZIEMY PRZEMIJAĆ____

_-:¦:-_____♥______-:¦:-_-:¦:-_____♥_____-:¦:-_-:¦:-_____♥_________-:¦:-

M.JARECZKA PYRSAKA

Światełko pamięci {***}

mama Emilka A, siostra A.Wójcika

Taka mała ....
Po twarzy płynie, tak powoli,
Jak strumyk, mija
każdy dołek na policzku.
To ona pokazuje jak bardzo boli...
Taka mała - niewidoczna czasem.
A tyle zawiera cierpienia.
Jej błysk łączony z atłasem.
Nie zatrzymuje jej, niech płynie...
Do miejsca,... gdzie
kończy się ból i żal....
Na podłodze zostawi swoje imię.
Taka mała - jedna zwykła łza;

Sobotnie światełko pamięci dla Ciebie Aniołku.

„Jak ptaki jesienią….”

Jak ptaki jesienią
kiedyś wszyscy odlecimy
do swojej Arkadii -szczęśliwości
i miłości wiecznej krainy .

Wszystko za sobą pozostawimy;
szczęścia krótkie chwile
i smutku długie godziny ,
to co kochamy i co nienawidzimy;

Gdy kiedyś jak ptaki odlecimy
choć nie znamy odlotu godziny..
Wiosną wrócą ptaki znów założą rodziny
my nie powrócimy jak inni nie wrócili…

Zazielenią się wiosną brzozy ,jarzębiny
ludzie będą nadal tworzyć wiersze,rymy.
Teraz najważniejsze jest nadal pytanie;
co po sobie w pamięci ludzi zostawimy ?
Oby pozostała po nas dobra pamięć ….

Gdy jak ptaki jesienią stąd odlecimy…

~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~

~✿~ EMILECZKO ~✿~TAK BARDZO MI SMUTNO BEZ CIEBIE,
TY DO MNIE NIE PRZYJDZIESZ,TYLKO JA DO CIEBIE......

~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~~✿~

M.JARECZKA PYRSAKA

Emileczko...


____*emi*emi*________*emi*emi*
___*emi*___*emi*____*emi*___*emi*
_*emi*______*emi*_*emi*_______*emi*
*emi*__(¯`•´¯) __*emi*___________*emi*
_*emi*__`•.,(¯`•´¯)__JESTEŚ____*emi*
__*emi *_(¯`•´¯).•´_W__MOIM__*emi*
___*emi*`•.´__SERDUSZKU__*emi*
______emi*_____________*emi*
________*emi*________*emi*(¯`•´¯)
__________*emi*____ *emi*__`•.,,.•
____________*emi**emi*____(¯`•´¯)
______________*emi*_______`•.,,.•

Jest ta­ki mo­ment, kiedy ból jest tak duży, że nie możesz od­dychać. To jest ta­ki spryt­ny mecha­nizm. Myślę, że przećwiczo­ny wielok­rotnie przez na­turę. Du­sisz się, in­styn­ktow­nie ra­tujesz się i za­pomi­nasz na chwilę o bólu. Boisz się naw­ro­tu bez­dechu i dzięki te­mu możesz przeżyć.