Maleńka Miłość ...

***

___CZTERY ŚWIECE____

Cztery świece płonęły powoli. Było tak cicho, że prawie usłyszałbyś ich rozmowę. Pierwsza rzekła:

- Ja jestem pokój! Jednak nikt nie troszczy się o to, abym płonęła. Dlatego odchodzę.

Płomień stawał się coraz mniejszy, aż w końcu zupełnie zgasł...

Druga rzekła:

- Ja jestem wiara! Najmniej z nas wszystkich czuję się potrzebna, dlatego nie widzę sensu dłużej płonąć.

Gdy skończyła mówić, lekki podmuch wiatru zgasił płomień...

Trzecia ze świec zwróciła się ku nim i ze smutkiem rzekła:

- Ja jestem miłość! Nie mam siły dłużej świecić. Ludzie odsunęli mnie na bok, nie rozumiejąc mojego znaczenia. Zapominają kochać nawet tych, którzy są im najbliżsi.

I nie czekając ani chwili zgasła...

Nagle dziecko otworzyło drzwi i zobaczyło, że trzy świece przestały płonąć.

- Dlaczego zgasłyście? Świece powinny płonąć aż do końca.

To powiedziawszy dziecko rozpłakało się. Wtedy odezwała się czwarta świeca:

- Nie smuć się. Dopóki ja płonę, od mojego płomienia możemy zapalić pozostałe świece. Ja jestem nadzieja!

Z błyszczącymi od łez oczyma, dziecko wzięło w dłoń świecę nadziei i od jej płomienia zapaliło pozostałe świece.

Płomień nadziei nie powinien nigdy zgasnąć w Twoim życiu... Każdy z nas powinien podtrzymywać płomienie Pokoju, Wiary, Miłości i Nadziei!

♥♥¸¸.•*´¯♥♥♥¯`*•.¸¸♥♥ ANIOŁECZKU♥♥¸¸.•*´¯♥♥♥¯`*•.¸¸♥♥

Z NADZIEJĄ CZEKAMY NA NASZE SZYBKIE SPOTKANIE.

(*)(*)(*)

Wczoraj miodliliśmy się za Wasze duszyczki w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach oraz w Centrum Jana Pawła II \" Nie lękajcie się\" i tam świeciliśmy światełka.

Emiluś...


____*emi*emi*________*emi*emi*
___*emi*___*emi*____*emi*___*emi*
_*emi*______*emi*_*emi*_______*emi*
*emi*__(¯`•´¯) __*emi*___________*emi*
_*emi*__`•.,(¯`•´¯)__JESTEŚ____*emi*
__*emi *_(¯`•´¯).•´_W__MOIM__*emi*
___*emi*`•.´__SERDUSZKU__*emi*
______emi*_____________*emi*
________*emi*________*emi*(¯`•´¯)
__________*emi*____ *emi*__`•.,,.•
____________*emi**emi*____(¯`•´¯)
______________*emi*_______`•.,,.

*

***

Ciężko pozbierać myśli, które bezsilność rozrzuca Ciężko powstrzymać płacz,
co wstrzymuje dech nam w płucach
Ciężko jest się pogodzić z wyzwaniem które los rzuca
Ciężko nie zadawać pytań, które wyjaśnić ma Stwórca
Ciężko uwierzyć, bo odszedł ktoś kto był tak blisko
Zgasło światło życia, zanikającą w oku iskrą
Ciężko ogarnąć nam wszystko, serce przecież pęka Granice szału,
rozpaczy, przecięta wstęga… Miejmy nadzieję,
wiarę i miłość w sobie
To doświadczenie, którego nie wyrazisz w słowie
Brakuje zasobu, by opisać te przeżycia
Nie chcesz nic opisywać, ciągle szukasz ukrycia
Na wieki wieków Amen, niech światłość mu świeci
Niech moje wspomnienie o nim gdzieś wysoko leci.....

▃▅▆▇▒░✿◥◣ EMILKO ◢◤✿░▒▇▆▅▃


MOI KOCHANI,BARDZO DZIĘKUJĘ ZA PAMIĘĆ DLA MOJEGO JARECZKA I MOICH NAJBLIŻSZYCH.
POZDRAWIAM SERDECZNIE

lutowy Aniolku *