*````
*````)
*```( ,)
*``(( ,)))
*``((( , ))
*``(((,))))
*``[****]
*``[****]
*``[****]
*``[****]
*`[``H.T`]
*********
`````````
SPOCZYWAJ W POKOJU

"Zabrali Cię Aniołowie
Jednym z nich byłaś przecież.
I skończyłaś swą misję
Na naszy małym świecie.
A teraz promieniejesz
W krainie wiecznej zorzy.
A gdy nadejdzie pora
Ty właśnie drzwi otworzysz
Każdemu mówiąc - "Zostań!"
Bo tu już nie ma cierpień,
łez, smutków ani rozstań."

Światełko wiecznej pamięci **<*>**

" ZA SZYBKO ODESZLI A Z NIMI MARZENIA I SNY...."

Dni człowieka są jak trawa
Kwitnie jak kwiat na polu
Wystarczy, że wiatr go muśnie,
już znika
i wszelki ślad po nim ginie...
Oprócz pamięci i miłości najbliższych
A te są wieczne...

Światełko Pamięci dla Ciebie Aniołku
("") ("") ("") ("")

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo,
kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się
i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty.Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia.
Być tam, gdzie się nie jest,
mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje.
Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest
przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które
zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie - to
znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej
tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie. Upijać się? Spać całe tygodnie? Zapamiętywać się w aktywności aż do amoku? Modlić się nieustannie?
Olga Tokarczuk

Bardzo trudno jest pogodzić
się z tym że gaśnie kolejny
płomień ,który dawał wokoło
tyle ciepła i miłości
[*]
Światełko z cichym szeptem
modlitwy zapalam dla Pani

Pamiętamy, światełko dla Ciebie!!!

♥» ▬▬ «•*•» ▬▬▬ «•*•» ▬▬«♥»
♥» ▬▬....PAMIĘTAM.... ▬▬«♥»
♥» ▬▬ «•*•» ▬▬▬ «•*•» ▬▬«♥»

Jak morskich głębin otchłanie
jak mroki bezgwiezdnej nocy
człowieczy los niepoznany
tajemnicą z dnia na dzień się toczy.

Od wczesnych dzieciństwa już lat
podróż w nieznane funduje nam życie
zapisując w kronikach gwiazd
naszych przeżyć wierne odbicie.

Każdy dzień jest wyzwaniem
niespodziankami karmi nas los
z chwilami uniesień w programie
i trudami, co odbierają nam moc.

I właściwie nieważne czy idziesz,
po bezdrożach czy też na wprost
wszystkiego nie można przewidzieć,
bo niezbadany … człowieczy jest los.
*****************************

Zostawiam swoją pamięć wraz z modlitwą.
*****************************