Emil Łomaszewicz Smoliński (2009–2009) – Nekrolog | FUNER ®

mama Laury Socha Obrebskiej

15 lat temu

Prawdziwa miłość raz nas spotyka,
Ślady zostawia na całe życie.
Nawet gasnąca, nigdy nie znika,
Zabiera serce i czeka skrycie.
Nic to, że często rani boleśnie,
Ścieżki jej kręte i poplątane,
łzy na policzki wylewa we śnie,
Dla losu pokłon, że było dane.
Można miłości następnej szukać,
Lecz nie uniosą skrzydła spalone,
Serce ci nie da nigdy oszukać,
Pierwszej miłości na dnie uśpionej..

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 2 dodać 2 =

mama śp.Weroniki Z.

15 lat temu

"Co dzień...to ja błądzę i Ciebie szukam stęsknionym wzrokiem...do drzwi pukam...zaglądam okien...przechodniów pytam z nadzieją w głosie...i gwiazd pytam...i dalej ciężar swój niosę..."

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama i Tata

15 lat temu

:-) :-)
:-* :-*

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mamusia Oliwci Sz.(*)

15 lat temu

Pamiętam...(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

córka śp. Emilii Gizy

15 lat temu

(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Aniołka Przemusia

15 lat temu

Pamiętam[*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama i Tata

15 lat temu

Ta wiosenna biedroneczka dla Ciebie Poncku :-) :-**

- Biedroneczka -

"Kolorowa biedroneczka jest czerowna jak wstążeczka,
jej brzuszek jest mięciutki jak kożuszek,
czarne kropki są wielkości jej stopki.
Kiedy nadchodzi wiosna, staje się radosna,
wskakuje z kwiatka na kwiatek
i wącha każdy ich płatek."

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 1 dodać 2 =

córka śp.Leokadii Cz. Barbara

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MAMA ANIOŁKA JULII DULAK

15 lat temu

POKÓJ CI WIECZNY W CICHEJ KRAINIE,
GDZIE BÓL NIE SIĘGA,
GDZIE ŁZA NIE PŁYNIE,
GDZIE SŁYSZYSZ BOGA
GŁOS SERDECZNY POKÓJ CI WIECZNY.
[*][*][*]PAMIĘTAM

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Laury Socha Obrebskiej

15 lat temu

Słońce z bólu zwiesiło ramiona,
Księżyc sen swój
rozdmuchał w rozpaczy.
Gwiazdy w martwych
stopiły się oczach,
Wiatry bokami przeniosły
pełne bólu słowa.
Czymże jest ta
Co tyle bólu zadaje,
Cierpienia co nie miara,
Zabiera wszystkich.
I przyjaciół i wrogów.
Nie ma przed nią ucieczki.
Przychodzi niespodziewanie,
niczym nieoczekiwany gość.
Kończy czyjś ziemski żywot,
a później jakby nigdy nic
odchodzi w nieznane,
By jeszcze kiedyś wrócić...