Emil Łomaszewicz Smoliński (2009–2009) – Nekrolog | FUNER ®

mama Kasieńki

15 lat temu

(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

rodzice i siostry śp SZ Bernaś

15 lat temu

Aniołku Ty w niebie królujesz,
zawsze wstawiasz się gdy ktoś łaski potrzebuje. Byłeś potrzebna Panu Bogu.Teraz wypraszasz łaski dla najbliższych. ..Bądż zawsze blisko tych którzy Cię Kochają i o Tobie pamiętają . Mam nadzieję,że Tam *jesteście uśmiechnięci ,szczęśliwi , beztroscy i bezpieczni. Aniołku dla Ciebie Światełko ,a płomień niech niesie cień naszej nieustającej pamięci .

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 2 dodać 2 =

.BEATA N.

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Weroniki Z.

15 lat temu

"...Oni są z nami
Niepokonani przez czas
W każdym oddechu
Życia pośpiechu są w nas..."

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama B.I.J. (*)(*)(*)

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama S i A

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ŻONA ŚP.MARIUSZA CIECIURY

15 lat temu

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

BARBARA (*)

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

rodzice i siostry śp SZ Bernaś

15 lat temu

. Wysyłamy do Ciebie Aniołku Najjaśniejsze ŚWIATEŁKO NASZEJ NIEUSTAJĄCEJ PAMIĘCI Śpij niech dobry Bóg Cię za rękę trzyma [*][*][*][*][*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama i Tata

15 lat temu

Bąbelki, wieczorynkowy wierszyk dla Was :-)

„Niedźwiedzie buty” W. Grodzieńska

Raz niedźwiedź ryknął zbolałym głosem:
- I cóż mi z futra, gdy stopy bose?
Tak się zatroskał o swoje pięty,
Że zaczął szarpać żelazne pręty,
A potem z klatki wysunął łapę
I zwiedzających prosił o datek,
Aby uzbierać choć dwieście złotych
I kupić sobie zimowe boty.
Nikt nie rozumiał mowy niedźwiedziej,
Lecz pewien szewczyk pomógł mu w biedzie.
Był to, jak mówią szewczyk-włóczykij,
Co znał na świecie wszystkie języki...
Pobiegł do domu i wnet misiowi
Przyniósł dwie pary butów skórkowych.
Miś włożył buty i aż z radości
Zaraz do siebie zaprosił gości.
Idą sąsiedzi, prezenty niosą.
A niedźwiedź? Niedźwiedź znów chodzi boso!
- Gzie twoje buty? – pytają wokół.
A miś ociera łapą łzę w oku:
- Ach, zapachniały tak pięknie sadłem,
Że je na obiad niechcący zjadłem...

:-) :-) :-* :-*