…Edyćku,
swoim uśmiechem pokazywałaś jak bardzo nas kochasz...
Twoje mądre oczy mówiły, co czujesz, że jesteś szczęśliwa…
Byłaś Aniołem już tutaj – na ziemi…
Proszę Cię Edyciu, pamiętaj o swojej mamie,
dla której byłaś najważniejsza na świecie...
Pamiętaj o tacie, który chciał dla Ciebie jak najlepiej...
i o dziadkach, dla których zawsze byłaś na pierwszym miejscu... Bądź przy nas zawsze i wszędzie.
Pilnuj naszej Rodziny i kochaj nas tak
jak my Ciebie kochamy…
...i czekaj na nas...

Córka, sympatia, przyjaciółka, znajoma...
Byłaś, jesteś nie zastąpiona...
W naszej pamięci, w naszych sercach...
Jedne za co możemy Bogu podziękować to za to, że mogliśmy Cię poznać...
Ale to i tak mało...
Smutek, rozpacz, strach...
Życie to tylko głupia gra...
Edytko, na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci… bardzo nam Ciebie brakuje wszystkim…

…ZA TWOJĄ MIŁOŚĆ I ŻYCIA TRUD SZCZĘŚLIWĄ WIECZNOŚĆ NIECH DA CI BÓG…

Mówiła że naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni
nie zasypiają
mają okrągły czas więc się nie spieszą
spokojni ponieważ niczego nie wykończyli
nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi
nie połykają tak jak my przerażonego sensu
nie udają ani lepszych ani gorszych
nie wydajemy o nich tysiąca sądów
zawsze ci sami jak olcha do końca zielona
znają nawet prywatny adres Pana Boga
nie deklamują miłości
ale pomagają znaleźć zagubione przedmioty
nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć
nie straszą pustka pełną erudycji
nie łączą świętości z apetytem
bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdżali na chwilkę
przechodzą obok z niepostrzeżonym ciałem
ocalili znacznie więcej niż duszę

J. Twardowski

…Zbyt szybko rzuciłaś się w zimne objęcia śmierci.. pozostał nieutulony żal i pustka, której nikt nie zapełni…. …Byłaś całym moim światem, moją miłością, moją Ukochaną Córeczką... Nie wiem dlaczego musiałaś odejść i to pozostanie dla mnie tajemnicą, którą zabrałaś ze sobą...

…Brakuje i będzie nam Ciebie brakować do końca życia…