Nie ma dotkliwszej boleści,
niż dni szczęścia wspominać
o Tych co na zawsze odeszli
w nieznany świat,
których już nie ma wśród nas.

Tatusiu niech zawsze płonie światło
.....PAMIĘCI DLA CIEBIE.....

Jest jedna droga w życiu człowieka
usłana kirem, rzeźbiona łzami
na końcu której Bóg jeden czeka
ze świecą i ogarkami.

W życiu błądzimy po setkach dróg
jawnie i po kryjomu
tylko ta jedna ostatnią zwana
prowadzi wprost do domu.

Po drogowskazach które za życia
znaczone są dobrą chwilą
niosą nas szklane źrenic odbicia
we własny życia epilog.

Na dźwiękach wspomnień w kropelkach żalu
w myślach przyjaciół ,rodziny
idziesz w nieznane aż twoją duszę
uniosą na niebios wyżyny.

Jest jedna droga miara życia
która twe imię uświęci
mierzona łzami cichym wspomnieniem
napisem ku pamięci.
[*][*][*]
Codziennie myślami jestem z Tobą...

2 LISTOPAD ZADUSZKI.

Śladem wspomnień
ożywają cmentarze,
dobry duch
przyciąga nasze myśli
do wiecznych miejsc
ludzi kochanych,
drogich i bliskich,
ich przerwanych nadziei,
niespełnionych marzeń.

Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...

Mam nadzieję, że wiedziesz sobie cudowne, spokojne życie wieczne. (*)

Jest taki dzień w roku...
Kiedy refleksja w serce się wkrada,
deszczowy zazwyczaj i zimny...
dzień...1-ego listopada.

To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłych duszami.
Choć ICH już nie ma wśród nas...
kochamy nadal, więc pamiętamy.

Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”

Zabierasz tych, co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.

Kiedy już opuszczam bramy cmentarza...
zmarłe dusze żegnam powoli...
Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieję...
że za rok tu przyjść mi pozwoli...

Kochany Tatuniu nigdy bym nie pomyślała, że tak szybko będzie to również Twoje Święto.
Tak bardzo, bardzo Cię KOCHAM !!!

Jak trudno na twarzy mieć uśmiech,
gdy w oczach pala się łzy.
Jak trudno być obojętnym ,
gdy serce z bólu drży.

Niedzielne światełko pamięci dla Ciebie Kochany Tatusiu [*][*][*]

„Pomiędzy nami wciąż mieszkają
Ci, o których pamięć dbamy troskliwie.
I choć Ich nie ma – nie umierają.
Radośni, wielcy, wszystkim życzliwi - i tacy zostają”

Kochany Tatusiu dziękuję za kolejny sen , zawsze po nim jest mi trochę lżej. A ty dobrze wiesz, że teraz szczególnie mi Ciebie brakuje ...(*)

Jesteś Światełkiem
na końcu ciemnego tunelu,
Ręką podana nad przepaścią,
Ścieżką w gąszczu...
Niemy krzyk się wyrwał
Nieludzkiej rozpaczy
Rozdarło się serce
Niczym w burzy niebo
To zbyt trudne
Już nigdy
Ciebie nie zobaczyć
I nie takie proste
Zrozumieć ...........dlaczego?

Codziennie się zastanawiam ,czy nic więcej nie dało się zrobić ???

Nie pozwolimy nigdy
zgasnąć świecy pamięci,
nawet jeśli odszedłeś
nie możesz zwątpić że,
zawsze myślimy o Tobie.
[(*)][(*)][(*)]

PRZEZ ŁZY

Wysmagana wiatrem
przyodziana czernią
piastunka umarłych
gra muzykę rzewną

niedomknięte wrota
cmentarnej kaplicy
blado-szara postać
już czasu nie liczy

paciorki różańca
oplatają dłonie
pragnę coraz bardziej
przytulić się do niej

przeminęło życie
na ziemi utkane
powzniecało fale
jak morze wezbrane

właśnie dopłynąłeś
do krawędzi bytu
serce pełne życia
wyzbyło się rytmu

jedna łza zastygła
pod zimną powieką
dęby zaszumiały
gdy zamknięto wieko

zostałam na klęczkach
też prawie nieżywa
przez łzy spoglądając
tam gdzie Sprawiedliwy…

WIECZNY ODPOCZYNEK,RACZ MU DAĆ PANIE...

Szybko mijają szczęśliwe dni, miłe lata...
Potem o nich się tylko śni...
I myślą się do nich wraca,
I wtedy w oku błyśnie łza,
I serce będzie łkało...
I bardzo do tych dni powrócić by się chciało.
Mijają lata, mijają dnie
przemija życie jakby we śnie,
Przemija młodość, kwitną marzenia,
a nam zostają tylko wspomnienia.

Codziennie w moim sercu (*)