"Odszedłeś tak nagle i płomień Twój zgasł
Jasne Twe życie straciło pieśni tchnienie
Okrutny los obudził gorzki smutek w snach
Zadał ciężki ból i w sercu zostawił cierpienie.

Odszedłeś by uśmiech Twój radował duszę nieba
A słońce z ogromną mocą blaskiem świeciło
Twych słów i ciepła tak mocno teraz nam trzeba
Wszystko co piękne zamilkło i tak szybko się skończyło.

Myślą i ze łzami Twą postać wspominam skrycie
I słyszę w oddali głos śpiewem wiatru niesiony
Smutny jest świat gdy odchodzi bliskie sercu życie
Kiedy stoję nad myślami swymi zbolała i zagubiona..." [[*]]

[*] Niedzielne Światełko Pamięci dla Ciebie Kochany Tatuniu [*]

Bliscy nie odchodzą
Są z nami tak długo
Jak długo o NICH pamiętamy
Ci, których kochamy
Nie umierają nigdy
Bo miłość to NIEŚMIERTELNOŚĆ ...(*)

Kochany Tatusiu codziennie pamiętam i modlę się za Ciebie...[[*]]

"Zaduszki"

Jest tylko jeden taki dzień w roku
gdzie przy mogiłach stoimy do zmroku,
w złocie chryzantem, przy blasku zniczy
biegnących godzin nikt z nas nie liczy.

Przejrzysta mgiełka grobami się snuje
mistyczny nastrój dokoła panuje
obecność czyjąś czujemy wokół
kochanych osób przybyłych z obłoków.

Z odległych do nas przybyli światów
by pobyć z nami wśród zniczy i kwiatów,
by w ciche się nasze słuchać rozmowy,
zatęsknić za życiem straconym tak młodym.

Grobowa cisza panuje dokoła
nikt głośno nie mówi ani nie woła
i nawet dzieci ucichły krzyki,
wpatrzonych w na wietrze tańczące płomyki.

A każdy z ludzi poważny skupiony
w swej księdze życia przewraca strony,
radości i smutki przeżywa na nowo
w tęsknocie za bliską straconą osobą.

I choćby nam lat upłynęło tysiąc,
wydaje się wszystkim jak by to był miesiąc,
w smutku, tęsknocie błądzą wspomnienia,
tak bardzo daleko od śmierci, cierpienia.

Przeszłości cienie wśród mogił się snują
w powrotną drogę w zaświaty szykują,
tysiące światełek im drogę oświeca,
w gorących modlitwach Bogu poleca

Bo oprócz modlitwy im więcej nie trzeba
by mogły stanąć u progu Nieba...

(*)(*)(*)

Ci którzy odeszli…

Ci którzy są już w krainie ciszy
odchodząc kiedyś od nas ciałem
zostali duszą co wszystko słyszy
opiekując się nami przez dni całe

Oni przekroczyli już życia próg
ten najwyższy który i nas czeka
albowiem o tym postanowił Bóg
że taki jest życia kres człowieka

Chociażbyś posiadł skarby świata
to nie zmienisz Boskiego wyroku
lepiej więc w każdym mieć brata
niż gardzić nim na każdym kroku

Wszyscy kiedyś tam się spotkamy
bez względu na swoje majętności
więc to czego w życiu dokonamy
wróci na sądzie sprawiedliwości

Nadchodzi dzień Święta Zmarłych
dzień głębokiej zadumy i refleksji
bo takie zwyczaje się u nas utarły
by uczcić pamięć tych co odeszli

I choć nosimy Ich w sercu rok cały
to dzień 1 listopada jest szczególny
zapalamy ogień pamięci wspaniały
oddając Im hołd do nieba wspólny

Łączymy się z Nimi przez światło
a jego ciepło bije aż do Ich Krainy
Oni wiedzą że dzisiaj Ich zabrakło
i dlatego mamy takie smutne miny

Dajmy Im dowody naszej miłości
i łączmy się w modlitwie z pokorą
a poczują nasze serca z wysokości
i z wdzięcznością wszystko odbiorą

Kiedy będziemy zapalać światełka
w miejscu gdzie teraz odpoczywają
niechaj połączy nas więzi mgiełka
a ujrzymy jak do nas się uśmiechają.

[*][*][*]

„Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą” ... (*)(*)(*)

Najjaśniejsze Światełko Pamięci dla Ciebie Kochany Tatusiu...(*)(*)(*)

Tak bardzo mi Ciebie brakuje...[[*]]

Tak bardzo tęsknię Tatusiu...(*)(*)(*)