(*)(*)(*)

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.
..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
Tylko smutek nam pozostał i cudowne wspomnienia…

Takie ciche, ciche święto,
Rozjarzone świeczkami,
Dzień, w którym serce pozdrawia,
Pamięta
Tych, co rozstali się z nami.

Święto rozsnute mgliście
Nad jesiennym, zadumanym światem,
Gdy żywi zmarłym dobrą myśl wyślą,
Zmiotą z grobu zeschłe liście,
Położą kwiatek.

Kwitną zniczami
ciemne chodniki.
Jesienne kwiaty,
błędne ogniki,
palą się znicze.

Dziesiątki, setki,
tysiące zniczy...
Nikt ich nie zliczy.
(...)

Palą się znicze.
Przechodzą ludzie,
schylają głowy.
Wśród żółtych liści
listopadowych
palą się znicze…

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
Och Kochani tak bardzo Was nam brakuje…

Nie słychać już wśród żywych Waszych głosów . Wy, którzyście byli tu kiedyś razem z nami . Wasze miasto dziś oświetlone latarniami pamięci,
których blask przegląda się w marmurowej płycie. Tak....będziemy o Was zawsze pamiętać
bo nie pozwolą nam zapomnieć krzyże
Te na cmentarzach, przy drogach, w lasach, na polach i w górach
bo codziennie mamy przecież do Was bliżej.
Pozwólcie nam złożyć Wam hołd -
- Wy, którzyście Wszyscy Święci. Zapalamy znicze, za tych których zabrał Bóg.
Pomódlmy się za nich, by dostąpili zbawienia. Niechaj Światełko rozjaśnia Wam drogę do Pana***

"Jest tylko jeden taki dzień w roku
gdzie przy mogiłach stoimy do zmroku,
w złocie chryzantem, przy blasku zniczy
biegnących godzin nikt z nas nie liczy.

Przejrzysta mgiełka grobami się snuje
mistyczny nastrój dokoła panuje
obecność czyjąś czujemy wokół
kochanych osób przybyłych z obłoków.

Z odległych do nas przybyli światów
by pobyć z nami wśród zniczy i kwiatów,
by w ciche się nasze słuchać rozmowy,
zatęsknić za życiem straconym tak młodym.

Grobowa cisza panuje dokoła
nikt głośno nie mówi ani nie woła
i nawet dzieci ucichły krzyki,
wpatrzonych w na wietrze tańczące płomyki.

A każdy z ludzi poważny skupiony
w swej księdze życia przewraca strony,
radości i smutki przeżywa na nowo
w tęsknocie za bliską straconą osobą.

I choćby nam lat upłynęło tysiąc,
wydaje się wszystkim jak by to był miesiąc,
w smutku, tęsknocie błądzą wspomnienia,
tak bardzo daleko od śmierci, cierpienia.

Przeszłości cienie wśród mogił się snują
w powrotną drogę w zaświaty szykują,
tysiące światełek im drogę oświeca,
w gorących modlitwach Bogu poleca

Bo oprócz modlitwy im więcej nie trzeba
by mogły stanąć u progu Nieba".

[*]Mamuś dla Ciebie światełko do Nieba[*]

Dla tych co odeszli

Dla tych
Którzy odeszli
W nieznany świat,
Płomień na wietrze
Kołysze wiatr.
Dla nich tyle kwiatów
Pod cmentarnym murem
I niebo jesienne
U góry.

Dla nich
Harcerskie warty
I chorągiewek gromada,
I dla nich ten dzień –
Pierwszy dzień
Listopada.

(*)

Nadszedł czas zadumy,
Na cmentarzach tłumy ludzi
Odwiedzają tych,
Którzy odeszli
I swoje w życiu już przeszli.
Niech nie zabraknie też nas.
Zapalamy Światełko Znicz-symbol pamięci,
By opiekowali się Tobą wszyscy święci.Niech Anielski orszak ,
do bram niebios Cię zaniesie. Na zawsze w Naszym sercu i pamięci pozostaniesz Choć odeszłaś z świata tego,to trafiłaś do lepszego...
Patrzysz teraz na nas z góry
My za Tobą tak tęsknimy. Śpij spokojnie Aniołku Niech Ci Matka Boża nuci piosenkę we śnie Mimo, że Cię nie ma - jesteś.
W sercach i umysłach naszych.

Płatki białych róż
Mieniły się tak pięknie,
Świeczka wprowadzała zadumę...
Dusza i pamięć o Tobie...
Ciągle żywa...
Bo ten most życia,
Tak kruchy...
Gdzieś pomiędzy wierszami...
Na skrzyżowaniu słów
niewypowiedzianych...
Twarz z kamienia,
Nauczona nie okazywać cierpienia...
Niczym wieczne iskierki szczęścia...

(
))
/(
(,))
( ( ,))
( ( ,) )
( (,, ) ))
(((,, ))
...^...
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
Najjaśniejsze światełko pamięci na ten niedzielny jesienny dzień dla Ciebie Aniele.

Jako wierny towarzysz naszych dni i nocy,
od początku do końca - zawsze razem z nami,
pełen miłości przy nas wciąż wytrwale kroczy,
z Nim żyjemy, z Nim w sercu cicho zasypiamy.
__________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

Pamięć moja jest ciągle żywa i tak już będzie zawsze.
Aniele drogi, Twoim najbliższym z całego serduszka dziękuje za pamięć o moim Braciszku.
Teraz już wiem, że nawet wtedy gdy mnie nie ma, są serdeczni przyjaciele, którzy nie pozwolą zapomnieć. Pozdrawiam cieplutko.