Dziś św. Walentego. W tym dniu zawsze obdarowywałaś mnie czułościami ...
I dziś również tak jest. Ja to czuję.
Czuję, jak otulasz moje serce.
Nie pozwalasz, by cierpiało więcej.
Tak pilnujesz każdego dnia,
by tęsknotę rozwiewać jak chmury
i chwytać ją w swoje ręce.
Wszystkiego pilnujesz,
by nie raniło mnie już nic więcej.
We wszystkim - co mnie chroni i mi pomaga widzę
TWOJE KOCHANE I CZUŁE SERCE

Dziś Kochanie była msza św. podczas której prosiliśmy Boga, dawcę wszelkiego dobra o spokój Twojej duszy i dar życia wiecznego.

Najświętszy Panie, wszechmogący Ojcze i wieczny Boże, w Jezusie Chrystusie, Synu Twoim jaśnieje nam nadzieja zbawiennego zmartwychwstania.
Wprawdzie przygniata nas silnie konieczność śmierci, jednak podnosi nas na duchu obietnica przyszłej nieśmiertelności.
Wierzącym w Ciebie Panie, życie nie może już być odebrane, będzie ono tylko inaczej ukształtowane, gdy rozpadnie się w proch dom ziemskiego pielgrzymowania - będzie dla nas przygotowana w niebie Wieczna Ojczyzna.
O Boże, uczyń życiodajną nadzieję w naszych sercach i dozwól, by ona pocieszała nas w cierpieniu, którym jesteśmy nawiedzeni.

Kochana, mądra, cudowna, wspaniała, wierna, troskliwa, czuła, wrażliwa, piękna, która potrafiła i umiała być szczęśliwa oraz potrafiła dawać szczęście innym, która dawała wielkie poczucie bezpieczeństwa i miłości - to PORTRET Najdroższej, Najukochańszej, Najwspanialszej, nigdy niezapomnianej mojej
JEDYNEJ MAMUSI.
Byłaś i pozostaniesz najlepszą i niezastąpioną MAMUSIĄ NA ŚWIECIE.

Wołam do Boga, by zwrócił mi Ciebie

Byłaś ostoją, spokojem, miłością, portem, w którym zawsze znajdowaliśmy czułość i bezpieczeństwo.
Tak wiele Ci zawdzięczamy ...
A słowo "dziękujemy" to tak niewiele!
DO ZOBACZENIA

Dorotko - ofiarowałam Ci MSZE ŚW. WIECZYSTE, które odprawiać się będą codziennie - wiecznie - prosząc dobrego Boga o spokój Twojej duszy i dar Życia Wiecznego.
Ciocia Mirka M.

Dorotko pozostaniesz w naszej pamięci .
Niech serce Bożej miłości opromienia Cię każdego dnia .
Niech Ojciec Niebieski wciąż otacza Cię swymi łaskami .Odpoczywaj w spokoju wiecznym .
A dla nas to czas modlitwy ...
... Wieczny odpoczynek racz Jej dać Panie ...

Wśród uśmiechniętych serc,
otulonych w marzeń puchu.
Wśród rozkosznych słów, wśród padającego śniegu przedziera się ONA.
Naprzeciw wszystkim i wbrew wszystkiemu, twardym, żwawym krokiem stąpa po ziemi.
Musi zdążyć nim mrok swą płachtę rozścieli.
Ze łzami w oczach, w ręce dzierży kwiat miłości - małą czerwoną różę.
Gdy będzie już na miejscu,
łza spłynie powoli.
Przypomni sobie uśmiech,
ciepło Jej dłoni.
Lekkim ruchem płytę ze śniegu oczyści,
a w jej oku kolejna łza zabłyśnie.
Drżącą dłonią zrobi miejsce
małej róży czerwonej.
Z tęsknoty nie radząc sobie,
we własnych łzach utonie.
Złoży kwiat, powie "kocham Cię Córeczko i tak bardzo tęsknię"...
Obróci się. Odejdzie, bo nie może nic więcej."

Dziś w dzień Twoich Córeczko imienin zadzierżyłam i złożyłam na grobie - kwiat miłości - małą, czerwoną różę.
Odpoczywaj w spokoju

WIECZNY ODOCZYNEK RACZ JEJ DAĆ PANIE....

... a my i tak będziemy Cię Córeczko szukać bez końca ...
Wciąż mamy nadzieję na wspólne spotkanie