Pod gruzami wspomnień leżą moje uczucia.
Kładę na nie czerwoną różę - niech śpią spokojnie.
Serce nie zaśnie nigdy - ono tylko czuwa w martym
Wszechświecie czasu licząc na cud, którego nigdy nie będzie.
Róża puści nowe pąki - będą czerwone jak Miłość.
Miłość, która nigdy nie umiera.
Miłość ... do Ciebie ... Córeczko !
Kocham Cię mój Skarbie.
Moja Najdroższa "Walentynko"!
- mama

Pożegnać na zawsze własne dziecko to bardzo bolesna, dramatyczna strata. To tak jakby uciąć ptaku skrzydła i kazać mu latać

Czego pragnęłam pod choinkę najbardziej?
Móc przytulić Ciebie jeszcze raz, chociaż przez chwilkę

Dorotko,oto kolejne Święta Bożego Narodzenia, ja w dzień wigilii wspomnę o Tobie ,a Ty pewnie będziesz wiedziała że jestem koleżanką Twej mamy. Dobry Jezu a nasz Panie daj Jej wieczne spoczywanie.

Wiem, że przyjdzie taki czas, gdy zawołasz mnie
i znów będę już tylko tam gdzie TY ...

Tęsknota to najgorsza rzecz, z jej powodu umieramy codziennie

WIECZNY ODPOCZYNEK RACZ JEJ DAĆ PANIE

Dla Zmarłych, którzy odeszli

Odeszli od nas wczoraj, przed laty ...
W smutku zostały rodziny.
Dziś płoną znicze, dla Nich te kwiaty ...
Dziś nasze myśli są z Nimi.

Różnej długości Ich życiorysy
Skończyła kropka wieczności.
Wszyscy złożeni w spokoju niszy,
Nikt z Nich nie spotka przyszłości.
Odeszli, jakby wczoraj, przed chwilą
Została po Nich rozterka
Lecz dla nas Oni wciąż jeszcze żyją
Obecni są w naszych sercach.

Skarbie - dziś Twoje wielkie Święto, cóż możemy Ci życzyć? BĄDŹ SZCZĘŚLIWA.
Spójrz z Niebios na Swój ziemski "dom". Tonie w kwiatach, zniczach, opasany modlitwą: "Wieczny odpoczynek, racz Jej da Panie".

Teraz, kiedy Ciebie nie ma już wśród nas, kiedy w bólu i rozpaczy myślami przebiegam przez całe Twoje krótkie życie, zastanawiam się kim TY właściwie dla mnie, dla nas wszystkich byłaś?
Zastanawiam się również dlaczego teraz, kiedy nadchodzi piękna wiosna, kiedy wszystko zacznie budzić się ze snu dobry Bóg przecina nić Twojego życia?
Może dlatego, że potrzebuje coś pięknego, coś wyjątkowego ...
I nagle nasuwa się myśl, że Bóg na pewno zapragnął, aby do swojego wielkiego, najwspanialszego bukietu kwiatów dołączyć jeszcze jeden kwiat.
Ale jaki? Może królową kwiatów - piękną różę?
Nie, chyba nie.
Ciebie nie porównałabym do róży, bo choć piękna i ludzie nazywają ją królową kwiatów, to ona ma kolce i boli, kiedy ktoś się nią ukłuje.
Więc Ty nie możesz być różą, bo Ty nigdy, nikomu nie zadałaś bólu!
A może białą lilią? Jest piękna, pachnąca, wysoka i dumna. NIE. Ty też dumna nigdy nie byłaś!
Więc z jakim kwiatem porównać Cię kochanie ???
Kim Ty byłaś tak na prawdę? Skoro Pan Bóg, Stwórca wszystkiego co na świecie najwspanialsze potrzebował Ciebie ...
Zastanawiam się i dochodzę do wniosku, że Pan Bóg potrzebował chyba ukrytego w trawie małego fiołeczka. Czasem ludzie nieuważnie przydepną go nogą i idą dalej do swojego, wymarzonego celu, a on nieśmiało podnosi swoją cudowną główkę i dalej rozwesela ten Boży świat.
Ten maleńki kwiatek, malowany ręką samego Boga jest taki cudowny, tyle przynosi radości i tym smutnym, i tym wesołym, choć cichutki, zawsze skromniutki, a tak cudownie wygląda w dywanie zielonej łąki.
TAK. Teraz już wiem, na pewno wiem, że Bóg potrzebował Ciebie, mój kochany "Fiołeczku" do swojego najwspanialszego bukietu !!!
I jeszcze jedno wiem na pewno, że ...
bez Ciebie, tu na ziemi smutny będzie ten Boży świat ...

Kochająca Cię nad życie - ciocia Fila