Światełko Pamięci Dorianku ....

```````````````````((,))).
*``````````````[[(Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ)]]
*``````````````[[(Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ)]]
*``````````````[[(Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ)]]
*``````````````[[(Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ)]]
=====================

Mój kochany Anioł, który odszedł z marzeniami

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱



``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯♥¯)]....NAJJAŚNIEJSZE



_____________█
______________█
_______________██
______(¯`:´¯) ___██
___(¯ `•.\\\\\\\\|/.•´¯)_ ██
__(¯ `•.(⋐█⋑).•´¯)██
___(_.•´/|\\\\\\\\`•._) ███
______(_.:._)_████
___________█████
_________██████__█
___█___██████_____█
__██__█████________██
_███__███___________██
_███___██___ (¯`:´¯)_██
_███___█_ (¯ `•.\\\\\\\\|/.•´¯)█
_███___█(_ `•.(⋐█⋑).•´¯)
_███___█__(_.•´/|\\\\\\\\`•._)
_████__█___█ (_.:._)█
_████__█__█__███
__████_█_█_██___ ██
___████_█_█____███
______██_██__ ███
_______██ ██_██
________ █ ██ █


``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯♥¯)]....ŚWIATEŁKO

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

✿✿ Ach, jak mi smutno! Mój anioł mnie rzucił,
W daleki odbiegł świat
I próżno wzywam, ażeby mi zwrócił
Zabrany marzeń kwiat.✿ ✿

JA MATKA W ŻAŁOBIE
JUŻ DO KOŃCA SWYCH DNI
ŻYJĘ Z DNIA NA DZIEŃ W TĘSKNOCIE
UPADAM I SIĘ PODNOSZĘ
W SERCU BÓL CIERNIEM TKWI
NA TWARZY SZTUCZNY UŚMIECH
A Z OCZU WCIĄŻ PŁYNĄ ŁZY
TĘSKNOTY ŁZY.
Gdziekolwiek jesteś, wędrując przez życie
gasną nad tobą gwiazdy na błękicie.
A kwiatki matki pozostaną świeże .
Bo tylko matka umie kochać szczerze.

Bo miłość matki jest, jak głębia morza
Czystsza, niż kryształ, jaśniejsza, niż zorza
Tak czysta, że jej nikt pojąc nie może
Jakaż być musi Twoja miłość BOŻE .

SERCEM ZAPALANE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA

Światełko Wiecznej Pamięci Dorianku ....

....................((,))).
.................[lllll≡lllll].
.................[lllll≡lllll].
.................[lllll≡lllll].
.................[lllll≡lllll].
≡.≡.≡.≡.≡.≡.≡.≡.≡.≡.≡.≡≡.

Matki człowieczej lament
Kiedy mi cię zwiastowali
to myślałam niebo mi otwarli
że to nie udręka być matką człowieka. Synku!
Kiedy mi się objawili w złocie
nie myślałam że mi wydrze kto Cię
że na ludzka mękę będziesz mi człowiekiem. Synku!

Kiedym w sobie tę nosiła jasność
anim czuła że na krzywdę własną
że tak cierpieć musi kto wszedł między ludzi. Synku!
Kiedym na świat wydawała brzemię
nie wiedziałam że uchodzisz ze mnie
na Twoją niedolę na matczyną boleść. Synku!

I poznałam w Tobie umieranie
i poznałam żeś Ty krzyżem dla mnie
że okrutną rzeczą być matką człowieczą. Synku!
Kiedy mi Cie zwiastowali
nie wiedziałam że mi Cię wydarli
że oblekasz ciało aby źle się stało. Synku!
WIERSZ Joanny Kulmowa

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE
POZDRAWIAM i przytulam do serca osieroconych najbliższych
IRENA

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱





``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)]....JAŚNIUTKIE
```` [(¯♥¯)]




Przemijanie
♥ ucichł szept liści
czas zatrzymał nicość...

w moim sercu wyrzeźbiłem pamięć
biegnę po śladach
które przekazały sens życia

płonie łuna wieczności
przytulam kartkę listopada
w modlitwie
wśród kwiatów i krzyży
miłość...♥


``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)].....ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
```` [(¯♥¯)]


⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

Listopadowe Światełko Pamięci Wiecznej
dla Ciebie Dorianku ....

.......................((,))
...................[*]▒*▒[*]
...................[*]▒*▒[*]
...................[*]▒*▒[*]
...................[*]▒*▒[*]
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::