Moje dziecko z fotografii...
Patrzy tak, jak nikt nie potrafi...
Czule spogląda na wszystkich wokoło.
Ma miłość w oczach i spokój na twarzy...
Wygląda jak ktoś kto się rozmarzył...
Moje dziecko z fotografii...
Zamieszkało w miejscach wielu...
Choć wzrok ma daleki i nieruchomy...
Napełnia miłością wszystkie te domy...
Chociaż twarz dziecka mojego jest wszędzie...
To jednak Jej nie ma...i do końca życia już nie będzie...
A fotografia... to za mało...
Stanowczo za mało, by na życie wystarczyć miało...

† ◥◣❤️◢◤ † ❤️DOMINICZKO

.....``.``(`
........``.``)`
...... ``.``(,)`
........`(¯`v´¯)
.......`.``*.¸.*`
.(¯`•.•´¯) (¯`•.•´¯)
♥ `•.¸(¯`•.•´¯)¸.•´ ♥
_____`•.¸¸.•´

Smutne światełko naszej pamięci...

„Wiem, tak bardzo ucieszyłaś się, przyjmując życie me.
Znam miłości pełne serce Twe.
Pragnęłaś mnie.
Wtem….straty cios, bólu łzy, smutku, żalu, gęste mgły.
Tu, gdzie teraz jestem, dobrze mi i wciąż dziękuję Ci, że otworzyłaś serce swe
Kocham Cię.
Wiem, krótki czas dał nam Bóg, lecz na wieczność jestem tu!
Ja żyję, Ty nie straciłaś mnie. O nie!
Jest ciepło mi. I nie brakuje nic, już nic.
Mamo, uwierz, że spotkamy się. Wzrokiem w raju Ci otworzę drzwi…” *
☀️───═══♦❤️♦═══───☀️ANIOŁECZKU

.......łza cicho spłynęła po policzku...
westchnieniem załkało serce....TĘSKNIĘ.......

Najsmutniejsze są łzy,
wypłakane z tęsknoty,
i zakochane marzenia pośród bezgwiezdnej nocy ...

Najsmutniejsze są wspomnienia,
które zadają okropny ból,
Najsmutniejsze jest własne serce
gdy cichutko woła ...
"wróć" .

Smutne są słowa, gdy giną bez
końca. Smutna jest miłość,
gdy ból się uśmiecha. Smutne
są oczy, gdy nienawidzą słońca.
Smutne jest serce, gdy tęskni
do Ciebie bez końca.

Czas nie leczy ran
tylko je zabliźnia,
ból zmienia swe barwy,
a miłość ciągle taka sama...