Bądź wola Twoja Panie, bądź wola Twoja...
Już u Ciebie przy boku jest córeńka moja.
Już u Ciebie po łąkach sobie spaceruje.
Kwiaty podziwia, ptaki...
Po Twych ogrodach wędruje.
Bądź wola Twoja Panie, bądź wola Twoja...
Niech tylko będzie szczęśliwa
u Ciebie córeńka moja.

Jeszcze Cię nie utuliłam, do serca z radością,
Jeszcze się nie podzieliłam z Tobą swą mądrością,
Jeszcze Ci nie pokazałam siedmiobarwnej tęczy,
Jeszcze noska nie wytarłam, kiedy katar męczy,
Jeszcze Cię nie nakarmiłam śnieżnobiałym mlekiem,
Jeszcze Cię nie nauczyłam być dobrym człowiekiem,
Jeszcze Cię nie pogłaskałam po główce z czułością,
Jeszcze Cię nie otoczyłam troską i ufnością,
Jeszcze Ci nie zaśpiewałam na noc kołysanki,
Jeszcze Ci nie malowałam na święta pisanki,
Jeszcze Ci nie przekazałam jak szanować ludzi,
Jeszcze z łóżka nie ściągałam, gdy zadzwonił budzik,
Jeszcze Ciebie nie zabrałam, by zbierać kasztany,
Jeszcze wiele nie zdążyłam......

Jeszcze Cię nie utuliłam, do serca z radością,
Jeszcze się nie podzieliłam z Tobą swą mądrością,
Jeszcze Ci nie pokazałam siedmiobarwnej tęczy,
Jeszcze noska nie wytarłam, kiedy katar męczy,
Jeszcze Cię nie nakarmiłam śnieżnobiałym mlekiem,
Jeszcze Cię nie nauczyłam być dobrym człowiekiem,
Jeszcze Cię nie pogłaskałam po główce z czułością,
Jeszcze Cię nie otoczyłam troską i ufnością,
Jeszcze Ci nie zaśpiewałam na noc kołysanki,
Jeszcze Ci nie malowałam na święta pisanki,
Jeszcze Ci nie przekazałam jak szanować ludzi,
Jeszcze z łóżka nie ściągałam, gdy zadzwonił budzik,
Jeszcze Ciebie nie zabrałam, by zbierać kasztany,
Jeszcze wiele nie zdążyłam......

Juz nic nie będzie takie samo...
Choć wstanie słońce, wyjdzie zza chmurki
Juz nic nie będzie takie samo...
Bo przecież nie ma tu mojej Córki
Juz nic nie będzie takie samo...
Choć uśmiech może kiedyś wróci
Juz nic nie będzie takie samo...
Bo moja dusza się nie rozsmuci.


Już spadają córeczko kasztany
I wieczory chłodniejsze córeczko
I już wrzosów w lesie dywany
Już córeczko dni coraz krótsze
Już córeczko smutnieją drzewa
I ja razem z jesienią córeczko
we łzach nowych do Ciebie śpiewam
I ja razem z jesienią przemijam
Coraz krótsza do Ciebie droga
Jednak wstaję codziennie córeczko
I podnoszę się co dnia od nowa
Już kasztany na ziemi córeczko
I niedługo koniec jesieni
Dni za dniami tak szybko mijają
Tylko miłość w jesieni się mieni
Nasza miłość co nie zanika
i nie mija jak pora roku,
nasza miłość córeczko kochana
Nasza miłość, nadzieja, nasz spokój...

KOCHAM....

...nie ma słów, które opiszą ten ból,
nie ma takich snów, które ukojenie przyniosą,
dni, noce, wieczory wśród wspomnień
i myśl wciąż ta sama \" ja chcę być znów z Tobą\"...

Dzień ,który miał być kolejnym uśmiechem...

Serdeczne podziękowania za wspólne trwanie i pamięć o Patrycji...

Dominisiu, dla Ciebie płomyczki mej pamięci.


W ten sam dzień... Ty - Maleńka i mój Synek...
Jednak u nas był to początek najszczęśliwszych dni, a Twojej rodzinie łzy...
te spłynęły na nas czternaście lat później...

ŚWIATEŁKO – MODLITWĘ – PAMIĘĆ zostawiam ...[*].
Kochana Domniczko cudny Aniołku