*♥**♥*
„...Nasze przeszłe dni powracają w snach
miłość zawsze pozostawia trwały ślad
wypowiem Twoje imię przez sen
choć wszystko jest już inne, jesteś częścią mnie ...”

Gdy mrok otula całą ziemię
stłumionym światłem znicze świecą
i jasna łuna nad cmentarzem
i smugi dymu w górę lecą…
…na krzyżu Ty zaś – dobry Panie.
ręce wyciągasz – tak jak umiesz,
choć cierpisz – tulisz nas do siebie
i wiem, że bardzo chcesz powiedzieć:
nie martwcie się – są ze mną w niebie…

Choć liść jesienny kolorem i barwą kusi, tęsknota serce zwiera i dusi. Trudno z odejściem TWOIM się pogodzić, I lekkim krokiem radośnie chodzić. Jesień przedziwny klimat ma, Często depresyjny zew uczuć da.
)
__________((
__________ ))
__________/\\\\\\\',(
_________ (,\\\\\\\"\\\\\\\",)
___________||★
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓

[\\\\\\\'] POKÓJ TWEJ ANIELSKIEJ DUSZY [\\\\\\\']


MAMA ŁUKASZA B

Zaczynam wierzyć, że tak naprawdę to rodzice dostają swoje dzieci tu na ziemię tylko na chwilę, żeby mogli się nimi zaopiekować, wychować, zanim się usamodzielnią i zaczną żyć własnym życiem. Są nam tylko powierzone na chwilę.

Tylko dlaczego, gdy Bóg stwarzał ten nasz świat nie uczynił go choć trochę doskonalszym, nie powinien zabierać rodzicom tak małych, większych i całkiem dużych ale dalej dzieci.

Przecież od niego wszystko miało zależeć, nie pomyślał przy stwarzaniu świata przyjąć jakiś przyzwoity wiek do odchodzenia, przynajmniej zachować jakąś kolejność i porządek tego świata.

Boże, nie przewidziałeś jak możesz skrzywdzić rodziców, jak mogą cierpieć,

a jeszcze bardziej pokrzywdzone są nasze dzieci, nie oglądając tego świata który stworzyłeś.

Mam tylko nadzieję, że przynajmniej tam w niebie zapewniłeś im Boże jakieś boskie warunki, że mogą biegać na bosaka po niebieskich łąkach, pozwól im zrywać piękne kwiaty w Twoich zielonych ogrodach, cieszyć się jasnością twojego światła, spać na pięknych, jedwabnych poduszeczkach utkanych przez twoich aniołów z niebiańskich promyków, niech aniołowie grają im najpiękniejsze melodie, niech anielskie kołysanki ukoją je do snu, lub w takt pięknej muzyki mogły biegać, bawić się i być szczęśliwe.
************************************************************************************************
Boże opiekuj się teraz moim synkiem, tym którego powołałeś do siebie w tak młodym wieku, takiego mądrego i wyjątkowego, tego którego mi kiedyś wypożyczyłeś, powierzam ci go teraz pod Twoją opiekę, daj mu chwałę, radość i światło.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥

Nie umiem i nie chcę żyć normalnie bez ciebie mój ukochany syneczku!
__________
Kocham Cię, tęsknię za Tobą i czekam na Ciebie, może zobaczę Cię radosnego i uśmiechniętego.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥
M.JARECZKA PYRSAKA

Niech wiecznie płonie światełko \\\"

Liczne alejki cmentarne,
wijące się wśród drzew,
szumiących nad grobami.
Płoną znicze nagrobne,
wskazując drogę do Nieba,
tym, co odeszli.

Zapach światełek ciepło grzeje,
mnóstwo kwiatów złożonych
na grobach bliskich.
Ludzie pogrążeni w milczeniu,
modlą się w ciszy, w skupieniu,
za tych, których już nie ma.

Modlitwy szeptem wypowiadane,
z serca płynące za Zmarłych,
by znaleźli Pokój swej Duszy.
By cieszyły się Światłem Wiekuistym,
w świętych Niebiesiach.
Niech w Pokoju spoczywają.

Stajemy nad grobami swych bliskich,
by pomodlić się za Nich w ciszy,
z całego serca swego.
Niech to nagrobne światełko płonie,
niech swym blaskiem unosi się.
A Dusze, niech dostąpią Bożej Chwały.

Niech wiecznie płonie to światełko,
na grobach tych, co odeszli.
Drzewa melodię będą szumiały,
a my, pieśń sercem Im zaśpiewamy.
Pieśń pożegnania, pieśń ziemskiego rozstania.
...........(
...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…*

...MAMA ŁUKASZA B

(*)(*)
|_||_|

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Na grobach płoną znicze
ja ich nie zliczę
światełka pamięci
głowy podnoszą
do nieba
tego zmarłym trzeba
bo ten świecy
płomyk
łączy nas
z ich duszą
i choć nas
słyszeć nie muszą
to ponoć widzą
są bowiem wtedy
w pobliżu
usadawiają się
przy krzyżu
i czekają od rana
by patrzeć na nas.

Listopadowe światełko w Dzień Zaduszny
((*))(*)((*)) Dominiku ((*))(*)((*))

s.Izy Gliwińskiej

Tumidajewicz

Zaduszkowe myśli
♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥
\\\"Pójdę dzisiaj ze smutkiem w duszy
Zapalić lampkę pamięci
Dla tych co bliscy memu sercu
Na zawsze we mnie zostali

Ja wierzę ,że kiedyś będę z Nimi
Powrócą wspaniałe chwile
Może uda się nadrobić
Te stracone lata rozłąki

Strata każdego bliskiego człowieka
Zabiera kawałek siebie
Ileż mnie jeszcze zostało
By móc znieść następne straty?

Kiedy i na mnie przyjdzie pora
I spotkam się z Nimi
Oddam im ich cząsteczki
Bo będę miał trochę z żywych\\\"
♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥

Autor: Piotr S

Cmentarna cisza, mogił moc
I smutek nie do pokonania.
Tak wiele łez wylanych wciąż
I pustka wielka, nieoszacowana.

Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni,
Zaduma się i znicz zapali.
Tęsknota w sercu znów się schroni,
Bo cierpią Ci co pozostali.

I chyba nigdy to nie minie.
O Boże wspomóż nas w cierpieniu,
Bo tylko Ty nam pomóc możesz,
Dać wiarę, ulgę, ukojenie.


.................)
............... (,)
.............. ( , )
....... ___ \" \\ ! / \" ___
.... (( ***** ¦ ***** ))
.....¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦
W ZADUMIE I CISZY ZAPALAM ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI ...

Dzień Zaduszny jak każdy, a jednak inny.
Budzę się z modlitwą, na suchych wargach od snu.
Szepczę słowa bez ładu, a z błaganiem do Boga.
Dzień Zaduszny dzisiaj deszczowy, jakby patrzył na groby,
przystrojone kwiatami, płonącymi zniczami.
Dzień Zaduszny, to tłok na cmentarzach,
to rozmowy i śmiech bliskich, i moje czuwanie!
Ja się nie śmieję, stoję samotna, skupiona.
Przypominam sobie dni spędzone razem!
Czuję twoją obecność? Chociaż to tylko wiatr
porusza moimi włosami!
To szelest liści wokół moich nóg,
to stukot butów ludzkich stóp!
Wyrwał mnie ktoś z zamyślenia,
straciłam wątek bycia z tobą. To nic,
Ty jesteś zawsze przy mnie! Poruszasz liśćmi kwiatów.
żebym wiedziała, że jesteś obok mnie!
Jutro też pójdę, też będę stała nad grobem,
będę łkała w duszy z tęsknoty!
I będę spoglądała na każdy szelest,
na każdy ruch,na liść niesiony przez wiatr
do moich stóp i odczuwała wspólnotę dusz.

Są tyko dwa dni w roku ,które w jednym czasie,
łączą nas wszystkich z Wami, zapalamy Wam światełka
takie szczególne duchowe ,byście wiedzieli,
że wszyscy o was pamiętamy.
mnóstwo zniczy no i kwiatów
od znajomych i przyjaciół
i te najważniejsze serca i myśli od tych
którzy tęsknią i bardzo kochają

Serdecznie pozdrawiam twoich najbliższych
i całym sercem jestem też z nimi Irena