Wszystko na świecie prędko przeminie, Płomienie zgasną, woda przepłynie, Przeminie radość i to, co boli, Czasy nieszczęścia i czasy niedoli. Minęło szczęście, przeszło cierpienie, A pozostało tylko wspomnienie.

chcę wierzyć całym sercem że jesteś tam gdzie szczęściu nic nie grozi... kocham Cię synku

dla Novego

.....Jesteś tam gdzie jutra słodki smak,
jesteś tam gdzie słońce wschodzi,
jestes tam gdzie wolniej płynie czas,
jesteś tam gdzie szczęściu nic nie grozi...
........@...........@..
.....@....@....@...@..
...@..........@.........@..
.....@...................@..
.........@............@..
.............@.....@..
.................@..

dni przemijają ,czas płynie ,tyle się dzieje a Ty nic mi nie mówisz...kocham Cię synku

Nie ma zbyt wiele czasu ,by być szczęśliwym.Dni przemijają zbyt szybko.Życie jest zbyt krótkie.W księdze naszej przyszłości wpisujemy marzenia,a jakaś niewidzialna ręka nam je przekreśla.Nie mamy wtedy żadnego wyboru.......Pozostawiam Światełko mojej codziennej pamięci.Maria

Ile smutku wyrażają słowa Ileż rozpaczy zawiera uśmiech Tyle ciemności czai się wokół Kształty twarzy giną w mroku Tylko oczy błyszczą jeszcze Jakimś tajemniczym blaskiem Lecz gasną przedwcześnie Utrudzone zbyt ciężkim ciężarem Skurczona postac bólu Odchodzi nagle w nieznane Pozostaje tylko wspomnienie Smutek ogarnia przestrzenie Potęguje nastrój melancholii..." ŚWIATEŁKO PAMIĘCI [*] Maria

"Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej".

światełko razem z modlitwą.[*]

pozdrawiam...
kuzynka Edyta

DLA DAWIDA !!!!
.............(
............,))
............(())
...........((.)))
..........(((<)))
.............::::
[[**]]
[[**]]
[[**]]
[[**]]
@@@@@@@@@@

Jest miłość trudna
jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia
jest przewidująca
taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby
niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach
jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie
jest miłość wariatka egoistka gapa
jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem
jest miłość co była ciałem a stała się duchem
i ta co nie odejdzie – bo znów niemożliwa
ks.J,Twardowski