Pamiętamy codziennie i ślemy światełko do nieba dla Ciebie

światełko dla ciebie aniołku mój

(*)

Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę…

W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.

Będą błyszczeć, nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziecie wciąż żywi
póki ono snem wiecznym nie zaśnie.
*****************************
Jak bardzo smutno tu bez Was Kochani....

______(',)__________(',)
______$$__________$$
______$$__________$$
______$$__________$$
______$$__________$$
______$$__________$$
______$$__________$$______)
______$$__________$$_____ (,)
___$$$$$$$_____$$$$$$$$___$
_$_________$_$_________$__$
$___________$___________$_$
$_______________________$_$
_$______________$$$$___$$$$
___$___________$_____$_____$
_____$__________$_________$
_______$__________ $____$
__________$______$__$_$
____________$___$___
ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE
Pamiętajmy nie tylko dziś
pamiętajmy zawsze ...
bo tak długo człowiek żyje
jak długo o nim się pamięta ....

Ciebie tak szybko zabrał od nas Pan...
Rozpacz, ból i łzy pozostawił nam...
(*)kochany braciszku będę w Środę

Największy ból to tęsknota za czymś co już nie wróci .....

Jaśniutki promyczek do nieba.