Spoglądam w gwiazdy
są takie piękne
swym blaskiem przyciągają
lecz cóż z nich
Skoro przypominają
Tą odległość

To one - co noc odwiedzają
Co noc myśli Twoje przesyłają
A ja tylko na nie patrzę
Westchnieniem się raczę
I łzy ronię gdyż daleka
Do Ciebie jest droga

Księżyc drogę oświetla i wskazuje
Ale co z niej
Kiedy tam nigdy i tak nie dojdę
Myślami jedynie mogę sięgnąć
Marzeniami powędrować
Po obłokach niebios

Więc posłucham ciszy
To ona do siebie przytuli
Ukoi ból łzę osuszy
Swym delikatnym szeptem
Kołysząc do snu
....wiersz Anny Norman

PAMIĘTAM
()()()
[][][]

żona R Walter

(*)(*)(*)

......(
.....((
.....))
.....(
....(0)
...._)_
...[....]
..[......]
..[......]
..[......]
..[0000]
.@@@@@@@@@@@@@@@


CIEPŁYM WIETRZYKIEM
PRZESYŁAM MODLITWĘ
PROMYCZKIEM ZAPALAM
TĘCZOWE ŚWIATEŁKO
DLA CIEBIE DAWIDKU

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
DLA TWOICH BLISKICH
NIECH WIATR ZANIESIE
ODE MNIE POCIESZENIE

PAMIĘTAM DZISIAJ I PAMIETAM PODCZAS MOJEJ NIEOBECNOŚCI
[*][*][*][*[*][*][*][*][*][*][*][*][*]
Twoim najbliższym dziękuje za wspólne trwanie i światełka dla mojego męża Radka W
pozdrawiam Edyta

MODLITWA CZŁOWIEKA SMUTNEGO
NIE MA DOŚĆ SIŁY
ABY WZNIEŚĆ SIĘ
DO OŁTARZA BOGA

ANIOŁOWIE NA SKRZYDŁACH
ZANOSZĄ JĄ PRZED BOSKI TRON

DOBRY BOŻE DAJ NAM SIŁY
BYŚMY MOGLI TRWAĆ......
BY NASZE MODLITWY
BYŁY WYSŁUCHANE.......♥

,,,,,,,,,,,,,,,((*))


PROMYCZKIEM KSIĘŻYCA
ZAPALAM ŚWIATEŁKO
A CIEPŁY WIATEREK
ZANIESIE MODLITWĘ
PROSTO DO NIEBA
DLA CIEBIE DAWIDKU

...((,))...
....[_]....W MODLITWIE,

SERCU I PAMIĘCI....

Dziękuję za wspólne trwanie z NAMI....

[*][*][*]

...)
..((
...)
..-:-
.=/
.|..|
♥ ♥ ♥ ♥ ♥

NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO
DLA CIEBIE DAWIDKU

Żyj w spokoju na tamtym świecie
W tym świecie zbyt wiele jest cierpienia

Małe, chłodne, pochowane.
Przyczyny śmierci niezrozumiane.
Tak krótki był Jego żywot.
Odeszło bez żadnych przygód.

Te jego piękne, błękitne oczka,
promienna twarz-kompozycja słodka.
Rodzice nie długo się cieszyli,
a jednak bardzo się już z nim zżyli.

W szpitalu podbił wszystkie serca.
Miłość od Niego biła wielka.
Czy to dlatego serce stanęło?
Za dużo Dziecko na siebie wzięło?

Promiennym uśmiechem wszystkich obdarzało.
W swym ciężkim życiu często się śmiało.
Zdawało się wszystko rozumieć.
Wiedziało, że miało umrzeć...

Serca więc swego nie żałowało,
wszystkim po trochu je oddawało.
I gdy ostatni kawałek dało,
zabrakło serca- zmarło.