Dlaczego tak się w życiu dzieje? Raz wierzysz, raz tracisz nadzieję.. Śmiejesz się, a potem lecą Ci łzy.. Siedzisz spokojny a później jesteś zły.. Zyskujesz coś a następnym razem tracisz.. Jesteś szczęśliwy a jednak za to płacisz.. Mówisz dzień dobry a później do widzenia.. Raz coś się dzieje na jawie a raz to tylko marzenia.. Kochasz kogoś a ten ktoś odchodzi.. Słońce też wstaje a później zachodzi.. Ale jest coś co jak odejdzie to już nie powróci ...życie! JESTEŚ W MOJEJ PAMIĘCI

[*] A teraz śpij .........
Niech dobry Bóg zawsze
Cię za rękę trzyma .....
Kiedy zimny wiatr
porywa spokój
siejąc smutek i zwątpienie .........
Śpij ......... [*]

............)
..........(
.........(,)
........[__]
........[__]
.....(______)
...>>***<<

(*) Śpij słodko Aniołku (*)

nawet kiedy jesteś martwy - jesteś
nawet kiedy jesteś martwy nie odchodzisz
jest twoje ciało
jest proch
twoja obecność w myślach
w wizjach przesuwających się przed oczami
w przymusie pamiętania, w tęsknocie i bólu -
w przekleństwie i nienawiści
jedynie dla siebie nie istniejesz
reszta toczy się tak samo
nie ma absolutnego zniknięcia
martwi wplatają się w żywych
nie ma nicości
nawet kiedy jesteś martwy
jesteś

… żal nasz bezmierny,
cicha łza się sączy …
ucichnie wtedy, kiedy
Bóg nas złączy ….

(*)(*)(*)kocham, tęsknię, czekam..

(*)(*)(*)
"Jeszcze będziemy razem
To pewne jak dwa razy dwa
jeszcze będziemy razem
tak myślę każdego dnia
Jeszcze będziemy razem
Od zawsze o tym wiem
A mimo to nie raz płaczę
I nieraz na jawie śnię
Jeszcze będziemy razem
I wtedy otworzą się oczy
I gdy będziemy już razem
To tamten mnie świat zauroczy
Jeszcze będziemy razem
Ta wiara trwać mi pozwala
Bo przecież będziemy znów razem
ta pewność smutek oddala."

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

Światełko pamięci [*]

(*)(*)(*)Jutro idę do szpitala, pewnie będziesz ze mną...boje się...

Jak udźwignąć ten ciężar
Jak iść co dzień przed siebie
Jak pogodzić się z losem
Żadna z matek nas nie wie
Jak przekazać mam innym
to co czuję, jak boli
Jak mam żyć, jak powiedzcie
Jak powstawać powoli
Jak mam trwać, powiedz Boże
Jak mam żyć, pomóż Panie
Mój krzyk, moje łzy, moje serce
weź w swe ręce, weź moje wołanie
Jak mam płakać, gdy łez już zabrakło
Jak mam cieszyć się innych radością
jak mam Panie nie zgubić Ciebie
Jak Mój Boże, jak z tą miłością...

Wiem, że kiedyś wzejdzie słońce
i już świecić nie przestanie.
Chmury pozostaną w dole,
moim niebem będziesz Ty, Panie.
bp Józef Zawitkowski