ჱܓ
Z cichym szeptem wspomnienia....
Panie Dariuszu....

Tam, za zamkniętymi oczami
Jest naszej wyobraźni kraina.
W niej zapisujemy chwile,
Które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia....
Wrażenia, przeżycia, tęsknoty,
Które nas kiedyś wzruszyły,
By nie zapomnieć o tym....
Czasami w tej krainie
Przepiękne wizje tworzymy.
Tam przebywamy z Tymi,
O których tylko marzymy......


ჱܓ
Pamięci Naszych Ukochanych....[*]


--------------------------------------
☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼

(,)
[_]
[_]...

W dzień zaduszny zieleń, kwiaty
na groby niesiemy,
świece, lampki ustawiamy
i wieńce kładziemy.

Zeschłe liście wiatr przerzuca,
słychać czyjeś łkanie.
Wieczny pokój racz dać duszom,
miłosierny Panie!

Wieczny odpoczynek racz dać Panie a światłość wiekuista niech świeci na wieki wieków Amen.

Spoczywaj w pokoju Aniele.

Dla tych którzy odeszli w nieznany świat

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........

??.?? ZADUSZKOWE ??.??
??.?? Światełko Pamięci ??.??

(*)(*)(*)
"Jest taki dzień w roku...
Kiedy refleksja w serce się wkrada,
deszczowy zazwyczaj i zimny...
dzień...2-ego listopada.
To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłych duszami.
Choć ICH już nie ma wśród nas...
kochamy nadal, wiec pamiętamy.
Patrze na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaje pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”
Zabierasz tych, co maja serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielając tych...
którzy tak bardzo się kochają.
Kiedy już opuszczam bramy cmentarza...
zmarłe dusze zegnam powoli...
Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieje...
że za rok tu przyjść mi pozwoli..."
Kocham, tęsknie, czekam...

Dzień jesienny tak cicho Jak liść zżółkły opada; Złoto ma z października Smutek ma z listopada. I w ten smutek złotawy, I w ten płomyk zamglony Przybrały się Zaduszki Jak w przejrzyste welony. Płoną świeczek szeregi, Płoną świeczek tysiące, Powiewają płomyki Zamyślone i drżące. Więc płomykiem jak dłonią, Dłonią ciepłą i jasną, Pozdrawiamy tych wszystkich, Których życie już zgasło.
[|[¤]|] Tylko smutek nam pozostał i cudowne wspomnienia…

Córka śp. STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp. Niteckich
śp. FAC,śp Ogiela
zn.śp.U. Rożnowskiej



Jest miejsce..

Jest miejsce, dokąd listy nie dochodzą,
Gdzie tylko myśli i modlitwy błądzą.
Tam idę, żeby w zadusznym skupieniu
Ulżyć modlitwą zmarłym w ich cierpieniu.
Tyle jest jeszcze pytań nie zadanych
I opowieści nie dopowiedzianych.
W zimnym kamieniu śpią snem nieprzespanym
I może tęsknią za słonecznym ranem?
Nie mogę odejść nie zamieniając słowa
W ciszy, o której mówią,że grobowa.
Nim wiatr ostatnie znicze pozagasza
Powiem dziękuję, proszę i przepraszam.

Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą

Nie słychać już wśród żywych Waszych głosów . Wy, którzyście byli tu kiedyś razem z nami . Wasze miasto dziś oświetlone latarniami pamięci,
których blask przegląda się w marmurowej płycie. Tak....będziemy o Was zawsze pamiętać
bo nie pozwolą nam zapomnieć krzyże
Te na cmentarzach, przy drogach, w lasach, na polach i w górach
bo codziennie mamy przecież do Was bliżej.
Pozwólcie nam złożyć Wam hołd -
- Wy, którzyście Wszyscy Święci. Zapalamy znicze, za tych których zabrał Bóg.
Pomódlmy się za nich, by dostąpili zbawienia. Niechaj Światełko rozjaśnia Wam drogę do Pana***

W zadumie i ciszy zapalam światełko.