Choć często świeci słońce na błękitnym niebie

Zgasł nagle mego życia jasny promień słońca.

Pośród nas już, nie ma Ciebie…

Pozostał smutek, rozpacz, tęsknota bez końca..

----------------------------------------
{*}{*}{*}{*}{*}{*}{*}{*}{*}{*}
----------------------------------------

[*] Śmierć zdusiła iskry życia, które miały wnet zapłonąć.
Ona przyszła niespodzianie, nakazała nam zatonąć.
W morzu łez i w morzu smutku ból wylała,
Skradła radość, dała rozpacz, cios zadała.

Pewnego dnia pojawia się smutek,
nieproszony przez nikogo.
Oczy tracą swój dawny blask,
jak drzewa liście.
Wciąż jest kogoś brak,
puste krzesło, miejsce przy stole.
Wspomnienia na starych fotografiach.
Pewnego dnia linia życia,
tak nagle się przerwała
Odchodzi ktoś, kto był całym światem,
i nagle świat się kończy.
ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

Pamiętam kazdego dnia a najbliższym z całego serca dziękuję za kążdą zapaloną świeczuszkę,
za każde ciepłe słowo, za modlitwę i za to , że poprostu jesteście z nami w tak trudnym dniu.

Dajmy Im dowody naszej miłości
i łączmy się w modlitwie z pokorą
a poczują nasze serca z wysokości
i z wdzięcznością wszystko odbiorą.Ojcze otwórz im w Niebie mieszkanie. [*] tysiące światełek niech Ci drogę oświeca Aniołku.

................... _......._
................ .~...........`~.
..?..,_..... / ...................`,
.,_?..'-.., ?......... _.'`~.~./
...?'-.-,._...`{._,}........ -.(
...... '....`-.`?..-.-,.___.. -'_
....... '._`../........... |_ _.{@}
............ / ...........`.|-.....Y
........... / .......?..... /.....|/
......... / ...........'-...-;..._
........_? ................ ..`,?.
...... /... |`-.....___........
++ ((*)) ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI++

Wspomnienie - to róża
czerwona
zachwycająca
delikatna
pachnaca
kłująca
z czasem
choc pielęgnowana
wiednie...
osuszona łzami serca przetrwa na wieki
czerwona.
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

„Czasem tak po ludzku współczujesz nam Boże Bo nawet Ty nie zawsze Pomóc nam już możesz Nie żebyś boskość swą czy moc Bożą tracił Lecz zbyt jasno widzisz Że my mali tacy Chowasz więc nasze sprawy Do bocznej kieszeni i jakbyś zapomniał Że my tu na Ziemi Samotni jak gwiazdy Które w ruch puściłeś Lub jak kruche gałęzie Którym wiatr skradł siłę A Twoje święte nakazy tak niezwykłe plany Często nam nie pojęte Więc jak im sprostamy? Choć Ty najlepiej wiesz Po co zsyłasz burzę Wiesz też kto cierpliwy A kto nie wytrzyma dłużej Tyle jest cierpliwości w Twej boskiej postawie Czasem tak nam trudno Ty najlepiej wiesz – Panie”

Córka śp. STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp. Niteckich
śp. FAC,śp Ogiela
zn.śp.U. Rożnowskiej


```````(
````````)
```````((
```````)
``````( , )
`````(( , )))
`````((( , ))
````((( , )))))
`00000___00000
0000000_0000000
000000000000000
`0000000000000
``00000000000
````0000000
``````000
```````0
``````
````
``
~♥ ~ ♥ ~
PAMIĘTAM
~♥ ~ ♥ ~ ♥ ~

Bardzo ślicznie dziękuję za zapalone
światełka mojemu Tatusiowi,mojej
córeczce Julce i moim bliskim.
Wczoraj wróciłam ze szpitala.
Pozdrawiam Cieplutko-Beata.

Dla Ciebie światełko, słońce i nasza codzienna pamięć ... to tak mało !
A chciałoby się więcej !!!