DARKU
PAMIĘTAM O TOBIE

OSTATNIA DROGA ŁUKASZKA

"Krwawią maki przydrożne
a z błękitu dzwoneczków
płynie rekwiem pobożne
w ostatniej drodze dziecku,
zanim mu ziemię otworzą..
Jęk w czerwcowych sadach..
Trawy wiatrem się płożą..
Róża bezsilnie opada...

Powoli tłumu szloch
zatrzymuje się w pasie
znieruchomiałych nagle olch..
Zamarły gardła ptasie.

Łu.. kasz.. Łu.. kasz.. Łu.. kasz..
pośród tej strasznej ciszy..
Łukasz.. Łukasz..
.. ale Łukasz nie słyszy..
To matka nad trumny wiekiem,
a rozpacz bije z niej taka,
że gdyby Bóg był człowiekiem
- też by nad nią zapłakał.. "

Pozdrawiam całą Trójkę i dużo sił na nowy tydzień.Zofia

Pamięć o Tobie Kochanie wciąż żywa...modlitwa trwa.

PAMIĘTAM O TOBIE

"CIEPŁO RODZINNE TO JEST CAŁE TWOJE ŻYCIE"

W SERCU KAŻDEGO DNIA

Odkąd Ciebie nie ma tu
wiem, że są trzy a nie dwa światy:
pierwszy w którym byłeś z nami
drugi w którym nie ma Ciebie
trzeci, gdzie znów będziemy razem.
Z tych wszystkich światów
pierwszy piękny, znany, taki beztroski, wydawało się , że ze wszystkim damy radę ,bo kochamy się tak bardzo.
Drugi w którym staramy się pamiętać jak to było w tym pierwszym świecie, ale nic tak nie smakuje i nie pachnie jak w pierwszym.
Ludzie obok, bo w tym drugim świecie widzisz prawdę o nich.
A ludzie boją się każdej prawdy o sobie. My w tej prawdzie już będziemy żyli aż do wejścia do
trzeciego świata.
Trzeci świat wielka niewiadoma.
Oczekiwanie spokoju serca, powrotu do smaków , radości poprzez spotkanie z UKOCHANYMI bez których obecności tak boleśnie zmagamy się w tym DRUGIM ŚWIECIE...

PAMIĘTAM

Ode mnie

Gdybyś był tu z nami
tak blisko
piękne znów stałoby się wszystko
ożyłyby kolory
znów wszystko ułożyłoby
życia wzory
słońce grzałoby tak mocno
i znów byłoby tak prosto.

DARKU
PAMIĘTAM

Ode mnie

Myślałam,że jestem
Myślałam, że wiem
Myślałam, że trzymam
szczęście w ręku
Myślałam, że TY bo jesteś
to będziesz
Jak szczęście , było kiedy
byłeś z nami,
to ono było
WSZĘDZIE.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI Z MODLITWĄ DLA CIEBIE.............

PAMIĘTAM
„Nie sposób oswoić się ze śmiercią. Żołnierze, lekarze i przedsiębiorcy pogrzebowi widzą ją bez przerwy i przyzwyczajają się do pewnych jej aspektów, lecz nie do jej istoty. Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie „

„Aniele mój schowaj mnie w duszy, a w skrzydłach utul snem.
Ty przy mnie zawsze bądź,
w niebiosach ukołysz,
otul słodkim niebem
i zaśnij obok mnie.....”

Całą Trójkę przytulam do serca na te
nowe dni tygodnia. Zofia

światełko pamięci z modlitwą dla Ciebie Kochanie.