Wierzymy w to,ze kiedys sie znow spotkamy.Ta wiara pozwala nam przetrwac najtrudniejszy czas.

mojemu synkowi w Niebie(*)(*)

(*)(*)(*)(*)

(*)(*)(*)(*)

BĄDŻ MIŁOŚCI WSPOMNIENIEM
I W SMUTKU POCIESZENIEM
PAMIĘTAM(*)(*)(*)

"A żyć możesz tylko dzięki temu, za co mógłbyś umrzeć" ( Antoine de Saint Exupery ).

Niedzielne światełko pamięci dla Ciebie Aniołku [***].

"Nikt nie potrafi powiedzieć DLACZEGO?. Do bram niebieskich zapukało dziecię, wiedząc że nie ma go już na swiecie. Po jego twarzy lezki spływały i szeptał przy tym...."Ja chce do mamy". Czy tak naprawdę stac się musiało?- w głowce zadawał sobie pytanie. Nagle brame otworzył Stróz Anioł Jego i głośno powiedział..."Nie placz kolego. Troszkę pobedziesz tu z nami i wkrotce spotkasz się z rodzicami. Dziecie spojrzało na Stróża swego wciąż nie mogąc pojąc Dlaczego. Bardzo chcialo wrócić do mamy i nie przechodzic przez próg tej bramy. Anioł wziąl wtedy dziecię na ręce pokiwal głową jakby w podziece, coś mu tłumaczył wyjasniał Dlaczego mówil tak cicho by nikt nie słyszał tego. Po krótkiej chwili dziecię na niego spojrzało, przetarlo oczka, plakac przestało. Wtuliło się mocno w Aniola ramiona szepczac do ucha...."Chodźmy do Boga". Gdy przechodzili przez wileką bramę dziecię spojrzało jeszcze przez ramię. Pomachało rączką na pożegnanie swojej jedynej, najdroższej mamie. Gdy się wrota za nim zamkneły synek wyszeptał jeszcze te słowa....." Każdego dnia przychodzil tu będę, by was powitać kochani rodzice. Będę sie modlil za Wami do Boga by nigdy wiecej nie spotkala was trwoga. Chociaz Wam nigdy nie powiedzialem- Kocham Was Bardzo- (a tak bardzo chcialem). I zanim Anioł się zorientował, dziecię zasneło w jego ramionach ze smutną minka, słonymi łzami, bo bedzie tęsknić za rodzicami.........."

Choc zamkniete masz powieki w naszych sercach bedziesz na wieki Danielku!(*)(*)(*)

"Twego powrotu czekam na próżno.
Twe serce zimne, nie bije wcale,
ile bym dała by biło dalej.
Kolory
świata przechodzą w jesień,
a ja samotna chodzę po lesie.
Lecz las to ludzi obcych, dalekich,
co patrzą na nas słabych, kalekich.
Kalectwem moim na całe życie,
będzie żałoba po małym bycie.
Które zjawiło się niespodzianie
i nastawiona na jego trwanie
nie będę nigdy z tym pogodzona
że go tu nie ma w moich ramionach
Po mej Iskierce pustka została
Gdzie teraz jesteś Iskierko mała?"

Jestes w naszych sercach Danielku

Danielku,mama bardzo Cię kocha
Stara się uśmiechać,choć serce jej szlocha
Jest z Ciebie dumna,nasz mały aniołeczku
Chciałaby Cię tulić,mieć obok w łóżeczku
Ale jesteś potrzebny u dobrego Boga
Nie możesz być z nimi,bo inna Twa droga
Mamy miłość do Ciebie tak wielka wyśniona
Choć los Was rozdzielił,jest wciąż nieskończona...

Swiatełko do samego nieba Danielku Ci ślemy(*)(*)(*)