Patrzę na Twoją fotografię
Na nieruchomy obraz nieba
Dotknąć Twej dłoni nie potrafię
A jej dotyku tak mi trzeba!
Patrzę w Twe oczy nieruchome
Widzę w nich ognie, które płoną
Wpatrzone we mnie, rozmarzone
Tak bardzo chciałabym w nich utonąć!
Są dla mnie jak zachody słońca
Jak źródła wody na pustyni
I patrzeć mogłabym w nie bez końca
Bo nawet gwiazdy bledną przy nich!
Masz w oczach niebo rozognione
Jak słońca kula o zachodzie
Bo zachodzące łuną słońce
Oddaje pokłon Twej urodzie!
Patrzę na Twoją fotografię
Bo tylko tyle teraz mogę...


---------(
---------)
--------/ , (
-------- ) /
---- .--`Y´--.
----|`·-----·´|
----|`·::....´|
----|`·::::..´|
----|`·:: )—`·. ,·´—))
----|`·:.( ¦ )..(¦ )
----.·´¦—`· .() .·´¦—`·._
---—-.__.-·´( ¦ ) `·-.__.·´
--;;;----( ¦ );;¦ )
;;;-----;-)_.;´ `;._))

MOJĄ PAMIĘĆ I MODLITWĘ ...OFIARUJĘ DLA CIEBIE

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

PONIEWAŻ NIE BĘDZIE MNIE PRZEZ DWA TYGODNIE
I NIE WIEM CZY BĘDĘ MIAŁA DOSTĘP DO INTERNETU
PRZESYŁAM WAM MILIONY ŚWIATEŁEK NA KAŻDY DZIEŃ
W KTÓRYM MNIE NI9E BĘDZIE
A WASZYCH BLISKICH PROSZĘ O ŚWIATEŁKA DLA MOJEGO
SYNKA

Pamietam (*)

Smutek ukryty na dnie
lecz plomyk pamieci tlic sie
bedzie zawsze...

(*) (*) (*)

Córka śp. STEFANA DUDZIK
Mama śp. JULKI NITECKIEJ

Bliska śp.J.B. Fac, W. Ogiela
i Urszuli Rożnowskiej ╬
_______
_____

⊱````````(
⊱````````)
⊱```````( (
⊱``````) ) )
⊱`````( (,) ) )
⊱`````( ( ( (,))
⊱`````((,) ) ) )
⊱````( ( ((,) )) )
⊱````( (( (,)) ) )
⊱```````[[]]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]

Sobotnie Światełko
mojej Pamięci [*]

'…...
‘….......(
’…....…) )
’…...…(, ))
’…..…( ,) )
’….….( ( , )
’…....( ( ,) )
’…...(( ,) ) )
’...|].╬♥╬.[|
’...|].╬♥╬.[|
‘...|].╬♥╬.[|
‘...|].╬♥╬.[|
‘...|].╬♥╬.[|
'..|||||||||||||
Boże, Miłosierny Panie,
daj duszom miejsce w niebie,
błogosławiony pokój
i jasność Twojego światła.
*********************
Spoczywaj w pokoju Aniele

ŚWIATEŁKA PAMIĘCI

___+_+_+_+
____+_________+
___+____۩۩_____+
__+____۩__۩_____+
_+____۩____۩____+
_+___۩__۩۩__۩___+
_+____۩_۩۩_۩___+_
__+_____۩۩___+___
_____██████____
_____████+█_+__
_____███+██ ۩__+
_____██+██ ۩_۩__+
_____█+██ ۩___۩__+
_____█+██۩_ ۩__۩_+
_____██+█ ۩_۩_۩_+_
_____██████۩____
_____███▒▒▒▒▒▒_
__۩۩ ███▒▒▒▒▒▒_
۩۩۩۩ ███▒▒▒▒▒▒_
_۩۩۩ ███▒▒▒▒▒▒_
__۩۩ ███▒▒▒▒▒▒۩۩
____۩۩۩۩▒▒▒▒▒▒۩۩۩۩

Nic Miłości Nie Pokona,
Żyje Wierna Pamięć...

`NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`
````❤```PAMIĘCI```❤````
`^^^^^^^^^^^^^^^^^^` mama Remigiusza R. i córka Jana T.