przed chwilą tu byli
dotykali jak my każdej chwili
uśmiechali się gdy koiła
smucili kiedy parzyła
istnieniem budowali sens życia
szkicując kolejne punkty odniesienia
potęgowali radość bycia
a teraz już ich nie ma
odeszli na zawsze pozostawiając
rozsypane nasionka wspomnień o sobie
które wiecznie kwitnąc
pomagają prośbie
choć fizyczne zniknęli
w pełni nas nie opuścili
otulają światłem
dotyku wiecznej chwili
ogrzejmy tych
co na zawsze odeszli
płomyczkiem pamięci
bo choć zniknęli
w niej pozostaną nietknięci

brakuje mi cie braciszku i to jak:(

To juz Tyle czasu minelo...
już ponad rok gdy cie nie ma z nami:(
Lecz nie mysl sobie ze o Tobie zapomnialam..
O Twoim usmiechu i twarzy rozesmianej...
Co noc od twojej smierci modle sie o ciebie...
W ten dzien smutny jeszcze bardziej...
Tak bardzo zaluje ze nie ma mnie blisko was...
I ze nie zapale swieczki na twym grobie...
Lecz pamietaj czesławie kochany, ze myslami jestem przy tobie...
Tesknie za toba i boli mnie to ze ciebie juz nie ma...
Ze nie ujrze twej twarzy...
Nie uslysze glosu...
Nie zobacze twoich wyglupow...
Nie podasz mi swojej dloni...
Ech...
Co za los nie sprawedliwy...
Zawsze zabiera nam tych co jeszcze powini zyc...
Wiec pamietaj czesławie kochany...
My Twoi przyjaciele nigdy o Tobie nie zapomnimy...
Chocby minelo 100 lat,
bedziemy Cie pamietac i nosic w naszych serduszkach bo naprawdę cie kochamy

pamiętamy …. byłam ostatnio u Ciebie na grobie…tesknieeee…..
-jak słyszysz mnie to przyjdź….zabierz mnie, zabierz mnie stąd do Twoich rąk na bezpieczny ląd– spoczywaj w pokoju kochamy cię bardzo

Boże jakie to ciężkie przeżycie
Gdy ktoś tak wspaniały rozstaje się z życiem
Brak nam będzie Ciebie
Ale wiem że już Jesteś w niebie spoczywaj w pokoju kochamy cię

Chociaż dzisiaj nie mogę

przytulić się do Ciebie

wiem że mnie słyszysz

przebywając w niebie.



Chciałabym podziękować

takim małym gestem

za życie i wychowanie

za to kim jestem.



Za moje dzieciństwo

jakie mi stworzyłeś

za miłość jaką dałeś

za to że byłeś.



Dzisiaj zamiast kwiatka

z modlitwą przychodzę

prosząc Pana o spokój

na Twej rajskiej drodze.



Teraz ze swą córeczką

w niebie masz mieszkanie

jak do Was przybędę

wyjdźcie mi na spotkanie

Chociaż dzisiaj nie mogę

przytulić się do Ciebie

wiem że mnie słyszysz

przebywając w niebie.



Chciałabym podziękować

takim małym gestem

za życie i wychowanie

za to kim jestem.



Za moje dzieciństwo

jakie mi stworzyłeś

za miłość jaką dałeś

za to że byłeś.



Dzisiaj zamiast kwiatka

z modlitwą przychodzę

prosząc Pana o spokój

na Twej rajskiej drodze.



Teraz ze swą córeczką

w niebie masz mieszkanie

jak do Was przybędę

wyjdźcie mi na spotkanie

Gdzie jesteś Tato kochany?
Dlaczego nas zostawiłeś?
Czy ci źle było z nami?
Gdzie się przed nami ukryłeś?


Mama wciąż gorzko płacze
Ja wszędzie szukam ciebie
Ale już cię nie odnajdę
Już jest po twoim pogrzebie

Trumna w ziemi spoczywa
Pokryta trawą i kwieciem
Powiedz mi Tato kochany
Czy źle ci było na świecie?

Zostały tylko wspomnienia
Nie usłyszymy twych kroków
Twego głośnego śmiechu
Nie skrzyżujemy już wzroku

Brakuje nam ciebie Tato
Życie szalenie kochałeś
Przez chorobę pokonany
Dlaczego odejść musiałeś?

Żal i pustka pozostała
Nigdy cię nie zapomnimy
Pochyleni nad twym grobem
Wspólne chwile wspomnimy


Zmówimy razem modlitwę
Prosząc Miłosiernego Boga
By ci darował winy
I ugościł w swych progach


Kocham Cię Tato ;(

Tak nagle odszedłeś …Tato….

Tyle powiedzieć, ci chciałam,

Nie znałam Twych planów Boże…..

Może gdybym wiedziała….



Ty też nie wiedziałeś …Tato,

Że nadszedł już czas rozstania,

Bo przecież byś nie mógł odejść,

Tak nagle….bez pożegnania.



Pamiętam wszystko …Tato…

Uczyłeś mnie jak żyć dumnie,

Z tobą chodziłam za rękę,

By się nie zgubić w tłumie.



To pożegnanie jest …Tato,

Wiem, ze nie spotkam tu ciebie,

Jak sobie mam z tym poradzić,

Do dzisiaj wciąż tego nie wiem.



Nie byłam wtedy przy tobie,

Pamiętasz, to piękne lato,

Ty przecież musisz to wiedzieć,

Jak bardzo wciąż tęsknię….Tato…

Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”
Zabierasz tych, co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.
Kiedy już opuszczam bramy cmentarza...
zmarłe dusze żegnam powoli...
Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieję...
że za rok tu przyjść mi pozwoli