Najdłuższe rozstanie, po którym się żyje jakby serce pękło i nic się nie stało.

— Jan Twardowski
Niedzielne światełko pamięci [*][*]

``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯♥¯)]

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ZA WCZORAJSZY DZIEŃ*****

``````` (
``````` ((
`````` ((,)
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯♥¯)]
```` [(¯♥¯)]

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI NA DZISIEJSZY SŁONECZNY DZIEŃ ****
** PAMIĘTAM O TOBIE KAŻDEGO DNIA, MODLĄC SIĘ O SPOKÓJ TWEJ DUSZY **

Ciągle mam CIĘ przed oczami
Ciągle stoisz przy mnie żywy
Ciągle widzę blask Twoich kochanych oczu
Ciągle widzę Twój uśmiech

Kochanie TY w moim sercu żyjesz nadal
przecież znikłeś mi tylko z oczu
ale z serca nigdy
Sobotnie światełko pamięci otulone miłością wraz z cichym szeptem modlitwy (*)

Pamiętam....Światełko dla Ciebie [*][*]

TĘSKNOTA POWRACA..
z coraz większą siłą...
Codzienność...w ukryciu...
wspomnieniami płacze...

„Życie krótkie jest jak westchnienie, paląc się Twoim płomieniem. Czemu wielki Boże mój, musisz gasić płomień swój?”.
..........()
........ (,) 
........╒▒╕...
........╘═╛....

═◊═✿═◊═ ✿ ═◊═✿═◊═─
___$$$___$$$___ Taka mała - niewidoczna czasem.
__$$$¦$$_$$$$$__ A tyle zawiera cierpienia...
__$$$$$$$$$$$_ Jej błysk łączony z atłasem...
____$$$$$$$__ Nie zatrzymuję jej.
______$$$__ Niech płynie...
_______$_ Do miejsca, ... gdzie
kończy się ból i żal...Na podłodze zostawi swoje imię.
Taka mała...jedna, zwykła łza...! [Baco Daniel]

....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([╬╬])
_...............{(____)}
........... ((_,»*¯**¯*«,_))
...*”˜˜”*°•._˜”*°••°*”˜_.•*”˜˜”*°•.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI I MODLITWA ZA SPOKÓJ TWEJ DUSZY (*)(*)(*)(*)

(*) PAMIĘTAM O TOBIE ANIOŁKU (*)

Wszystko na świecie ma swe przeznaczenie,
Lecz jedno pozostaje na zawsze... wspomnienie.
___+____۩۩_____+
__+____۩__۩_____+
_+____۩____۩____+
_+___۩__۩۩__۩___+
_+____۩_۩۩_۩___+_
__+_____۩۩___+___
_____██████____

** ( Jesteś )

„Jesteś wtedy, kiedy imię twe wymawiam,
gdy wieczorem zrywam kartkę z kalendarza.
Jesteś wtedy, gdy poranne wstaje słońce
i gdy gasną jego blaski zachodzące.

Jesteś wtedy, kiedy ściszam głosu brzmienie,
by nie spłoszyć tego czaru żadnym tchnieniem.
Jesteś wtedy, kiedy deszcz strugami leje
i gdy dziecko jakieś do mnie się zaśmieje.

Jesteś wtedy, kiedy słyszę rzewne tony
tych melodii - naszych wspólnie ulubionych.
Stary przebój często z oczu łzy wyciska,
ale za to jesteś wtedy bardzo blisko.

Jesteś wtedy, gdy nad kwiatem się pochylam,
który prosi, by podziwiać go przez chwilę.
Kiedy motyl błyśnie plamką na błękicie
i gdy słowik ze snu budzi się o świcie.

Jesteś wtedy, gdy po niebie płyną chmury,
melancholią się zaczyna dzień ponury.
Jesteś tutaj, choć... tęsknota serce zżera!
Jesteś zawsze, chociaż nigdy ciebie nie ma... „

/Jadwiga Zgliszewska/