(*)

Ty, Panie tyle czasu masz,
Mieszkanie w chmurach i błękicie
A ja na głowie mnóstwo spraw
I na to wszystko jedno życie.
A skoro wszystko lepiej wiesz
Bo patrzysz na nas z lotu ptaka
To powiedz czemu tak mi jest,
Że czasem tylko siąść i płakać

Ja się nie skarżę na swój los
Potulna jestem jak baranek
I tylko mam nadzieję, że...
że chyba wiesz, co robisz, Panie…

Edyta Geppert „Zamiast”

(*)(*)(*)

Śmierć ukochanej osoby
okrada nas z wewnętrznego
ciepła.........***
Światełko z modlitwą otulone
tęsknotą i nadzieją.....
[*]
TAK bardzo......bardzo......

Widzisz mnie?!
Cała jestem we łzach…
Przyjdź do mnie! Choćby
w niespokojnych snach ...
Serce bez końca...
wspomnieniami marzy…
Dotknij mej pomarszczonej
starością twarzy!
Powiedz znowu: „Jestem mamo!
To wszystko to zły sen,
nic się nie stało...
Jestem, żyję i na zawsze
będę przy tobie!”
Tak chciałabym… ale Ty
już leżysz w grobie…
Teraz kopiec gęsto usypanej
ziemi... A pod spodem kres
wszystkich mych nadziei...
Minęło już tyle pełnych
zapomnienia lat...
Tak bardzo się zmienił ten
okrutny świat...
A ja wciąż nie śmiem zapytać
D L A C Z E G O . . .

(*)(*)(*)............

ŻADNE SŁOWA NIE POWIEDZĄ O NASZEJ TĘSKNOCIE...BO MY KOCHAMY NASZE ANIOŁKI WIECZNIE.

(*)(*)(*)......

Na prawdziwe pożegnanie zawsze jest
za wcześnie…

W mej pamięci modlitwie (*)


(*`v´*)♥`
`•.¸.•´°*«ღ` `♥»*°ღ
.•´°.¸¸.°ღ♥ღ°.`
(¸¸.•´*`•»°.¸¸.°ღ♥ღ°.¸¸.°
ღ♥ღ«¸¸.•*`°»ღ♥ღ»°`*•.¸¸ღ♥ღ

(((*))) (((*))) (((*))) (((*)))

* : Jak łza spod rzęs spływająca
skrycie .... : *
* : Tak śmierć ma sens ... : *
* : I sens ma życie .... : *

))............))
))..........((
)).........(,)
))........:**:
))........*::*
))........:**:
))........*::*
))........:**:
))....,_:*: :*:_,

[ :*: ] Spoczywaj w Pokoju [ :*: ]
[ :*: ] [:*: ] ANIELE [ :*: ] [ :*: ]

(((*))) (((*))) (((*))) (((*)))

...Ne umiera ten kto trwa
w pamięci żywych.....
Pamiętam w modlitwie*
[*]

Pamietam Panie Boguslawie (*)(*)(*)

W objęciach smutku
spacerowałam pośród wspomnień.
Potykałam się o łzy, upadłam.
Wtedy wiara podała mi rękę,
wiara w to, że się jeszcze podniosę.

Kiedy marzenia skonały,
a zmysły usnęły snem kamiennym,
serce zranione zaczęło szlochać.
Wtedy nadzieja otarła mi łzy,
nadzieja na to, że się rana zabliźni.

Pragnęłam oczy zamknąć i zasnąć,
poczuć błogość.
Wtedy czas mnie przebudził ze snu.
Powiedział bym dała mu czas,
a on wszystko uleczy...