Każde przesłanie odbija się echem
W ludzkiej podświadomości
Na każdy żart odpowiadamy uśmiechem
Choć to poniżej naszej godności
Ustrój, tradycje, sprytne fortele
Zmuszają nas do życia
W którym prawdy nie ma zbyt wiele
Za to są kłamstwa i fałsz nie do zmycia
Żyjemy w niedoli walcząc ze sobą
Jednak żyć tak musimy
Pozostajemy tą samą osobą
Skorupą, w której się dusimy
Jednak nie każdy żyć tak może
Wielu próbuje żyć w zgodzie z sobą
Czasami ktoś nam w życiu pomoże
Czasami stajemy się lepszą osobą

SPOCZYWAJ W POKOJU BOGUSIU MOJ SYNEK TEZ TAM JEST Z TOBA

MOJA NAJUKOCHANSZA... RIP.

tańczyłaś wczoraj boso w młodej trawie
w zieleń soczystą zanurzałaś stopy -
mknęły na oślep, by ślady zostawić
rozmarzeń złotych
byłaś motylem w czerwonej sukience
czemu motyle tylko chwilę żyją?
pył kolorowy wiruje – nic więcej
gdy gaśnie miłość
rozkołysana wieczornym śpiewaniem
wiatru ciepłego, śmiałaś się beztrosko
nie przewidziałaś, że zima nastanie
pośrodku wiosny
zbierałaś kwiaty wzruszeń o poranku
kiedy uśmiechem witały cię usta
lecz aksamitu płatków róży zbrakło
poduszka pusta
tańczyłaś wczoraj boso w młodej trawie
zapominając, że nieraz marzenia
są jak obłoki, nic z nich nie zostaje
czas w deszcz je zmienia

Niech Bóg ma cie w swojej opiece..

NAJUKOCHANSZA MOJA, JESTES W MOIM SERCU...

Smutno mi Boże,
że dałeś mi zorze nie malowaną kolorem,
lecz smutkiem;
Smutno mi Boże,
że o zachodzie i wschodzie nie mam już siebie
Nie mam już Ciebie;
Smutno mi Boże,
Że nie potrafię odnaleźć
kolorów tęczy,
błękitu Nieba,
I magii już nie ma
I czarów nie ma
Smutno mi Boże...
Lecz Ty nie pozwól, w tym smutku tak trwać,
Daj siłę, bym mogła wstać;
Bym mogła żyć,
jak dawniej się śmiać;
Daj trochę kolorów,
bym palcem na Niebie mogła namalować,
Od nowa siebie.