idę na oślep
rzucając za siebie balast dnia
z daleka już kłania się gęsty mrok
zaprasza do swego królestwa
wyciągając swe miliony rąk

wyszeptał szelestnie
witaj znów siostro
zatańcz jak zwykle
swój taniec wolności
z wiatrem wśród nas

zanuć z księżycem
tęsknoty pieśń
muśnij czułym dotykiem
samotne konary i liście

uśmiechaj się
czaruj
zaklinaj
chwytaj najciszej
pękający w głębi tajemnicy jęk

zapamiętaj woń marzeń na mchu
abyś wiedziała gdzie wrócić
znów zawirować szczęśliwa
bez pamięci
bez tchu

JESTES, JESTES, JESTES W MOIM SERCU....

Boguniu pamiętam...

Niech zamilkną słowa,
tylko szept zostanie.
Kolory zabarwią ciszę
tęczą wielobarwną,
ona nam wystarczyć musi
na spragnionym niebie.
Dłonią musnę delikatnie,
by pierzaste chmury
roztoczyły aurę szczęścia.
To dla nas spadnie deszcz,
ciepło i beztrosko
spłynie po ciałach,
szemrząc że czekasz i ja czekać będę.
Kropla po kropli
wydrąży drogę naszym dłoniom,
by nie błądziły po omacku.
Szukaj mnie we wierszu,
na białym pergaminie-
-jestem tam...
Kawałkiem błękitu uśmiecham się do ciebie.

Boguniu pamiętam

BOGUNIU...BOGUNIU. BOGUNIU........

EPITAFIUM

Rodzisz się z krzykiem
ciekawy tego świata
jesteś jasnym promykiem
przy tobie mama i tata.

Nie wiesz co cię czeka
ważne przytulenie
życie to rwąca rzeka
zdarzenie za zdarzeniem.

Z oseska dorosły człowiek
pnie się ku szczytom
nikt nie wie i nie podpowie
kiedy kres życia -"finito".

Cały dorobek diabli wzięli
pod ciężką płytą leżysz
tłumy ludzi jak na karuzeli
walczą o spadek - nie wierzysz.

Morał wynika z powyższego
kochaj w życiu - nic więcej
szanuj siebie,szanuj drugiego
otwieraj swoje serce.


I..........
Na nagrobku zlote litery
nie miał nic, a był wielki
był sobą, do bólu szczery
za jego obecność - dzięki.