„Nie wszystek umrę.”
Horacy

3 września 2010 roku zmarł w Warszawie wielki polski śpiewak operowy Bogdan Paprocki (ur. 23 września 1919 w Toruniu).

Był legendą narodowej sceny operowej, najwybitniejszym polskim tenorem wszystkich czasów, genialnym wykonawcą głównych partii w operach Moniuszkowskich (Stefana w „Strasznym dworze” i Jontka w „Halce”) oraz niezliczonych ról światowego repertuaru wokalnego.

Debiutował w 1946 roku na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu, ale w 1957 roku związał się na stałe ze sceną warszawską. Przez ponad pół wieku był filarem artystycznym i dumą Teatru Wielkiego - Opery Narodowej.

W ciągu swojej wieloletniej kariery artystycznej został uhonorowany najwyższymi odznaczeniami państwowymi. Kultura polska straciła jeden z najpiękniejszych głosów tenorowych świata.

Pozostaną po nim wzorcowe nagrania wokalne i wielka legenda, a w Teatrze Wielkim – niezliczone ślady muzealne po jego karierze oraz popiersie Wielkiego Artysty ufundowane przed rokiem z okazji 90 rocznicy Jego urodzin, widomy ślad hołdu złożonego Pierwszemu Tenorowi Rzeczypospolitej.

BOGDAN PAPROCKI

śpiewak natchniony, który porywał i wzruszał.

Jeden z największych polskich tenorów
nie tylko naszych czasów,
wybitny artysta sztuki operowej XX wieku
oklaskiwany na scenach ponad 40 krajów,
już za życia stał się legendą:
fenomen długowieczności i wokalnego mistrzostwa
oddany bez reszty sztuce
w służbie kultury narodowej.