Spieszmy się
Spieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego.

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

spieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnia czy ostatnia pierwsza.

ks Jan Twardowski

Dlaczego Panie karzesz samotnością,
gdy jeszcze ciepła jakże wiele w nas?
Na to spotkanie z największą Miłością
prędzej czy później zdąży każde z nas.
Dlaczego dzisiaj właśnie mnie wybrałeś,
gdy jakże wiele pracy czeka na mnie tu.
Co bliskim powiem- Panie- zapomniałeś?
Nie pora iść mi do wiecznego snu.
Jeszcze ostatnich parę serca drgnień o Boże,
nie chcę pożegnać się niemym milczeniem.
Może nie będę dla nich może, może....
może nie będę dla nich smutkiem i cierpieniem.
Widać przeminął sen o ziemskim bycie
jeszcze najdroższą z bliskich sobie, wspomnę.
Jeżeli tak się kończy i zaczyna życie,
jeśli taka Twa wola Panie, to idę już, idę !....
Boże dlaczego odebrałeś nam
radość tego świata?

Jan Kochanowski

Nigdy, nigdy prawdziwa miłość nie umiera,
lecz i w ogień włożona, do kości przywiera.
['][']['][']['][']['][']['][']['][']

...Samotna kobieta znicz zapala , na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....

Pamiętam i dziękuję za pamięć
i światełka zapalone dla mojego
Kochanego Braciszka.

Kazimierz Przerwa- Tetmajer

LUDZKA TĘSKNOTA
Pytała się ludzka tęsknica
kędy jej kres?
Czy w skałach niedosiężonych,
czy w morzu łez?

Pytała się śmierci idącej
w całunem gdzie,
czy może w niej? Ale śmierć
odrzekła: nie...

Choć ciemność wokół mnie...nie poddam się,
Choć cios za ciosem dosięga mnie...nie poddam się,
Będę szła tak jak tego chcesz,
Wybrałam kierunek i nic z niego nie zwiedzie mnie,
W końcu w spokoju budzę sie,
Moje sny jak lekarstwo leczą mnie,
Nie lękam sie bólu ,cierpienia i łez,
Są one teraz pewną częścią mnie,
Bez nich nie umiałabym docenić dobra, które czasem spotkało mnie,
Z daleka światło tam mej drogi kres,
Ostatkiem sił uśmiecham się,
Mogę stracić wszystko ale odnajdę Twój ślad ......
Zapalam światełko pamięci wraz z modlitwą

Pamiętajmy nie tylko dziś pamiętajmy zawsze ... bo tak długo człowiek żyje jak długo o nim się pamięta ....

Cisza...spokój i śmierć,
smutny świerk przy grobie,
skaczące płomienie świec.
Wspomnienia........nostalgia.........
Smutek i łza za przeszłością ukradkiem
otarta.
Twarz......Serce....... i Tęsknota!
Gorące uczucie.
Ciągle tak świeże.
Cierpienie........Żal.......
i Niemoc!
Że ta chmura dymu
wznosi się do nieba - za Tobą!

Zostawiam swoją pamięć i modlitwę
(*)(*)(*)(*)(*).