Światełko dla ciebie synku........................Kocham cię tatuś..............

Drogi cierpienia są zarazem drogami życia i zbawienia (Edycja św. Pawła 2007)

Jaśniutkie światełko dla Ciebie Aniołku do samiutkiego nieba ((*)).

.•*”˜˜”*°•. ˜”*°••°*”˜ .•*”˜˜”*°•.
....ŚWIATEŁKO PAMIĘCI....
°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸¤°
◊````````)
◊```````)\\
◊``````/( (
◊`````(( , ) )
◊`````( (( ,))
◊````__.\\|/._
◊````[]◊[]◊[]
◊````[]◊[]◊[]
◊````[]◊[]◊[]
◊````[]◊[]◊[]
.•*”˜˜”*°•. ˜”*°••°*”˜ .•*”˜˜”*°•.
•*”˜˜”*°•. ˜”*°••°*”˜ .•*”˜˜”*°•.
Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok
°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸¤°

Twojej pamięci Bartuś.

Najsmutniejsze są chwile w podróży
Gdy wysiądą ci, których ty kochasz
Po nich zawsze pustka zostaje
Cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca
I tęsknota co pali cię skrycie
Bo już bez tych co byli najbliżsi
Musisz dalej pojechać przez życie.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI (*)(*)(*)
♥ POKÓJ TWEJ DUSZY ♥

\"Nad Twoją białą mogiłą
białe kwitną życia kwiaty-
O, ileż lat to już było
bez ciebie - duchu skrzydlaty.\"

(Karol Wojtyła)

Bartoszku...

\"BEZ SŁÓW,BEZ KAZANIA,BEZ ROZGŁOSU,W MILCZENIU,DOBRYM PRZYKŁADEM,MOZNA LUDZIOM UCZYNIĆ NIESKOŃCZENIE WIELE DOBREGO.\" ŚWIATEŁKO I MODLITWĘ ZOSTAWIAMY

Tych,których się kocha
nigdy się nie traci....

Światełko pamięci wraz zmodlitwą
na niedzielę.
(*)(*)

Promyczek dla Ciebie i moja pamięć w modlitwie. Wczorajszy dzień, jakże smutny i przygnębiający. Nie wiem , który ból był silniejszy i moja prośba niech minie... Ukojenie dał sen, piękny choć do końca nie zrozumiany. Byłam w dalekiej podróży nie miałam już sił aby iść przed siebie, kolano bolało, lecz coś mnie kierowało do przodu ,jakaś dziwna siła. Ciągłe zakręty i brak obrazu jaki mnie czeka tuż za rogiem? I nagle stanęłam przed schodami, takich w życiu nie widziałam, białe o różnych stopniach, mniejszych lub większych i brama na szczycie z tak olbrzymimi drzwiami, jakich żaden z architektów nie mógłby zaprojektować, po prostu bezkresne. I ja wspinająca się po nich do góry. Moja mozolna droga wydawała się bez końca ,mijały mnie różne osoby,a wśród Nich Wy z Epitafium. W pewnym momencie postacie jakby ze złotej plazmy, różnej wielkości zbliżyły się do mnie i pomogły mi wejść. Szok, piękna lśniąca sala, a w niej tańczące Anioły, różnej wielkości i ta muzyka...niby śpiew niby szum...brak słów.Zaczęłam płakać i pytać jak długo i ile mam wylać łez? Usłyszałam z oddali, gdy ostatnia twoja łza zamieni się w pierwszy paciorek Różańca, zrozumiesz...Obudziły mnie dzwony, ich potężny donośny ton...i rzeczywistość to był tylko sen. Teraz wiem, że moja modlitwa wypominkowa za Wasze Duszyczki podziałała...