Moje światełko pamięci...

Pamiętamy...

..♥
.............♥
..............)
.............((
.............)*(
............(,♥,)
..........__.|.__
........(__♥♥___)
........|_______|
........(____♥♥_)
........(__♥♥___)
........|_______|
........(____♥♥_)
Umarli są niewidzialni, ale nie są dla nas nieobecni. Ich pełne światła oczy patrzą na nasze oczy..., pełne smutku i łez...

Jesteś Taką
Godziną Która Już Nie Wróci
Stosem Listów
Pożółkłych w Głębinie Szuflady
Zapomnianym
Uśmiechem Który Bardzo Smuci
I wspomnieniem
Na Które Nie Ma Żadnej Rady..(*)..

,,Kiedy Bóg chce Ci zrobić podarunek, zwykle opakowuje go w kłopot. Im większy podarunek otrzymujesz, tym większym kłopotem Bóg go maskuje”
╭(¯¯)-╮
  (¯`ะ̭̌♦̭̌ะ´¯)╭-(¯¯)╮
  ╰–(__)╯(¯`ะ̭̌♦̭̌ะ´¯)``
    /╭(   ╰(__)-╯
╭( / (-╯╭( / /
   \\|/-╯,,  \\|/`

♥╮ ♥╮ ANIOŁECZKU  ♥╮  ♥╮  
Cieszę się chwilą z Tobą spędzoną,
nigdy nie będzie dla mnie straconą.

•¤*✿*¤••¤*✿*¤•♦ܓ•¤*✿*¤••¤*✿*¤•

____CZASEM JAK MÓWIĘ....
U MNIE WSZYSTKO W PORZĄDKU,
TO CHCIAŁABYM,ŻEBY KTOŚ DO MNIE PODSZEDŁ,
PRZYTULIŁ I POWIEDZIAŁ....
WIEM,ŻE TAK NIE JEST_______

•¤*✿*¤••¤*✿*¤•♦ܓ•¤*✿*¤••¤*✿*¤•

http://youtu.be/aVs6oAnaTjI

•¤*✿*¤••¤*✿*¤•♦ܓ•¤*✿*¤••¤*✿*¤•

M.JARECZKA PYRSAKA

**()
**[]****()
********[]****()
**************[]

Odeszli
w ciszy mrok
już ich nie ma
a po nich została tylko cisza
i choć ich serca nie biją już
i choć ich nie ma
to cisza szepce
że oni żyją
nadal na serca mego
dnie
więc zasłucham się
w ciszę
może usłyszę znajomy głos...

ŚRODOWE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
I MODLITWA NA DZISIAJ((*))((*))DLA CIEBIE ANIOŁKU.

Można odejść na zawsze, by stale być blisko...ڿڰۣஇ

(*)(*)(*)(*)

NIECH DOBRY BÓG, ZAPROWADZI CIEBIE ANIOŁKU DO KRÓLESTWA SWEGO...

(*)(*)(*)(*)

Życie bezlitosne do ziemi przytłacza.Los ogromne kłody pod nogi wciąż wtacza. Nagle i okrutnie z serca nam wyrwało to,co było skarbem na zawsze zabrało... Światełko i modlitwę zostawiamy.

Aniołku,
długo nic Ci tutaj nie napisałam, nie zapaliłam świeczki, lecz cały czas myślę i pamiętam ♥.
Obowiązki dnia codziennego, brak chwili i intymności do zagłębienia się samotnie przy monitorze i zapalaniu tego tak ważnego dla Nas tutaj, którzy zostali na ziemi światełka i napisania kilku słów...
Uciekam od płaczu, od bólu, staram się inaczej przeżywać stratę swojej Córeczki... Żałoba mija, staje się mniejsza, a ja zaczynam cieszyć się, że miałam Ją choć na tę króciutką chwilkę, że była, że to miało sens...
Przecież nikt z nas tu nie jest na zawsze. Kiedyś wszyscy dołączymy do Was...
Choć to takie trudne... Myślę, że weszłam w kolejny etap po odejściu swojej Córeczki, wracam z trudem do życia sprzed pojawienia się Jej na świecie i tego jak odeszła, choć nigdy już nie będzie tak samo, bo w sercu moim Ona już zagościła na zawsze...

PS. Bliskich serdecznie pozdrawiam i życzę dużo sił. Trzymajcie się Kochani, bo wiem jakie to wszystko trudne, jakie są emocje, jak potrafią być różne dni, szczególnie te trudne, gdy tych sił braknie, ale zawsze trzeba mieć nadzieję, że będzie jeszcze dobrze, że coś dobrego jeszcze na nas czeka, że to co się stało, ma pewien sens, że to nie koniec świata, to tylko etap... My też kiedyś odejdziemy i nie chcemy przecież, żeby Ci co pozostaną tak cierpieli...