♥─═◊═─♥─♥─♥─═◊═─♥─
<***>BARTOSZKU<***>

♥─═◊═─♥─♥─♥─═◊═─♥─
----MATKO BOLEJĄCA ---

MATKO BOLEJĄCA...GDY POD KRZYŻEM STAŁAS...
NA SYNA PATRZYŁAŚ...
STRASZNIE CIERPIĄCEGO...
Z SZAT OBNAZONEGO...
OPLUWANEGO...
DO KRZYŻA PRZYBITEGO...
TWE WARGI OD BÓLU ZBIELAŁE...
DO BOGA SZEPTAŁY...
I OCZY PATRZYŁY...
I NIEDOWIERZAŁY...
JUZ SIE WYDARZYŁO...
JUŻ SIE WYPEŁNIŁO...
KIELICH GORYCZY WYLANY...
BÓL NIEWYPOWIEDZIANY...
SERCE TWE OGRANĄŁ...
AŻ W BÓLU ZAMARŁO...
MATKO LEDWIE ZYWA...
PATRZYŁAS NA SYNA...
CO PRZED CHWILA SKONAŁ...
GDY GO Z KRZYŻA ZDJĘLI...
WZIĘŁAS GO W RAMIONA...
KRZYK TWÓJ ZAMARŁ W BÓLU...
Z PIERSI NIE WYDOSTAŁ...
I W PÓŁ SŁOWA ZGINĄŁ...
I W JEKU POZOSTAŁ...
A WARGI ZBIELAŁE...
CICHO WYSZEPTAŁY...
SYNU MÓJ SYNU.....
♥─═◊═─♥─♥─♥─═◊═─♥─
„To co tworzy szczęście człowieka, staje się źródłem jego cierpienia”

Zrozumienie sensu cierpienia jest dla nas ludzi niemożliwe, tak, więc powinniśmy zaakceptować je jako część naszej egzystencji. Problem cierpienia jest obecny i towarzyszy nam przez całe życie. Z cierpieniem niezwykle jest ciężko się pogodzić, więc nic dziwnego, że towarzyszy mu bunt Nie ma jednak sensu buntować się przeciwko niemu. Jedynie, co możemy zrobić to nabrać siły i godnie przejść przez życie z wiarą i nadzieją. Rozważaniom o cierpieniu towarzyszyć musi zawsze nadzieja, bo tak naprawdę tylko ona jest silniejsza niż samo cierpienie. Dlatego uważam , że piękne i celowe jest powiedzenie Miłosza
:„Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna” .
Stanowi ono dla nas jakby dobrą wróżbę na przyszłość. Jest zapewnieniem, że nawet po największym kryzysie, nastąpi moment radości i uśmiech rozjaśni nam twarz..
TEGO DZISIAJ ZYCZE NA NADCHODZĄCE DNI.....
RENIA...M.JARECZKA PYRSAKA

(*)

❤,•*```*•, ❤ ,•*```*•,❤
PROMYCZKI PAMIECI I PODZIEKOWANIE.
..,nic już nie będzie takie samo,
a pozostaną nam jedynie łzy.
❤,•*```*•, ❤ ,•*```*•,❤

Z calego serca,chce podziekowac ,za pamiec o moim Matim,w czasie mojej dlugiej nieobecnosci.Sercem i myslami bylam zawsze z naszymi Aniolkami.
Dziekuje i serdecznie pozdrawiam.

Światełko pamięci na dziś i na kilka
najbliższych dni,bo nie wiem czy
uda mi się wejść na strony epitafium.
Zapewniamy o naszej pamięci i pozdrawiamy.

❀❀ڿڰۣڿڰۣ ANIOŁKU ❀ڿڰۣ ❀ڿڰۣ

❀ڿڰۣ PAMIĘTAM <***>
```❀ڿڰۣ
❀❤❀ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ❀❤❀
Idę dzięki Tobie

To ja idę za Tobą,

Choć tyle lat minęło

Ja wciąż widzę — idziesz

Ciągniesz za sobą drzewo.

Widzę jak patrzysz

zatroskanym sercem w tłum, wołasz!

„Panie w Twoje ręce powierzam Ducha Mego”

Jestem co roku mały -

bo przygniatają mnie moje słowa

Jestem co roku chudszy

- bo wysusza mnie strach

Jestem co roku słabszy

- bo męczył mnie mój wstyd.

Taki jestem bez Ciebie,

Bez dawania miłości,

Bez kochania, bez wiary.

Teraz chcę być z Tobą

I silniejszy niż wczoraj.

Lublin 19.02.2000

Z tomiku poezji „Twoja droga - moje życie” Lublin 2001

M.JARECZKA PYRSAKA

~+~+~+~+~+~
``ŚWIATEŁKO
``````PAMIĘCI
~+~+~+~+~+~

+…...
+…........
+….....……...(
+….....….…..))
+…….........( (
+……........( ,) )
+…......…..( ( , )
+…......….(( , ) )
+…......…[*$*$*]
+…......…[*$*$*]
+…......…[*$*$*]
+…......…[*$*$*]
+…......…[*$*$*]
+…......…[*$*$*]
+…......…[*$*$*]
+~+~+~+~+~+~+
++..PAMIĘTAM..++
+~+~+~+~+~+~+
(_¸¸.¤*¨¨*¤.,♥,.¤*¨¨*¤.¸¸_)
Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
I cząstka Ciebie umiera z Nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
Struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija Ci ostry sztylet,
Rozpruwa oddech powietrza łyk,
Wspominasz zmarłe, minione chwile,
W gardło się wdziera żałosny krzyk.

W morzu tęsknoty, pytasz – Dlaczego?
Próżno próbujesz ożywić sny.
Szczęście to tylko coś ulotnego -
Mrok zawsze zdławi słoneczne dni.
Choć czas lekarzem, jednak zabija
Coś, co by mogło wciąż jeszcze trwać.
Jak wąż się wokół szyi owija,
Dusi nadzieję, rozsiewa strach.
(_¸¸.¤*¨¨*¤.,♥,.¤*¨¨*¤.¸¸_)

SWIATELKO DLA CIEBIE ANIOLKU

((:.......)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,»*—*« »*—*«,_))
KOCHANY ANIOŁECZKU!!!
ŻYJESZ W NASZYCH MODLITWACH,
SERCACH,MYŚLACH I PAMIĘCI
WIERZYMY W TWOJE SZCZĘŚCIE,
W DOMU OJCA PEŁNYM MIŁOŚCI!!!
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Jezus zabrał mój jedyny
Na świecie skarb
Z ziemskiej rodziny,
W swoje królewskie niebios wyżyny,
Do zastępów kochanych
Wybranych!...
Dziś jam więźniem została;
Ta śmierć wszystko zabrała,
Nicość i próżnię poznać mi dała,
Szczęście w grobie spoczęło,
Usnęło...
Św.Teresa od Dz.Jezus/
@@@@@@@@@@@@@@@@@@