(*)

"Serca przepełnione miłością nigdy daleko od siebie nie odejdą".
( Ellen White )

Światełko dla Ciebie Bartoszku wysyłam do samiutkiego nieba, pamiętam Aniołku ((*)).

*~*~*~*~*~*~*~*
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
*~*~*~*~*~*~*~*
[]````
[]`````
[]``````(
[]``````))
[]`````(*))
[]````((*)) )
[]````( (*)))
[]````((*) ) )
[]``«♥^*^♥»`
[]``«♥^*^♥»`
[]``«♥^*^♥»`
[]``«♥^*^♥»`
[]``«♥^*^♥»`
*~*~*~*~*~*~*~*
*~*~*~*~*~*~*~*
Boże, Miłosierny Panie,
daj duszom miejsce w niebie,
błogosławiony pokój
i jasność Twojego światła.
*~*~*~*~*~*~*~*

Majowy promyczek pamieci..

Smutne są słowa , gdy giną bez końca.
Smutna jest miłość , gdy ból się uśmiecha.
Smutne są oczy , gdy nie widzą słońca.
Smutne jest serce , gdy tęskni do Ciebie bez końca.
*****@*****@*****

Głośniej niż w rozmowie Bóg
przemawia w ciszy,
kto w sercu ucichnie
zaraz Go usłyszy...
(*)(*)(*)(*)(*)
Światelka pamięci za te kilka ostatnich dni
,kiedy nie można było wejść na stronę.

Spotykamy się, co jakiś czas tocząc boje z bólem,
który rani niby chłosta zadawana kłamstwem.
Spotykamy się zaledwie, by ochronić cząstkę tego,
co zostało, pomimo, że coś ważnego odeszło na zawsze.
Jak żyć, gdy odejdzie połowa nas w nieskończoność?

Jak żyć, gdy budząc się rano, trafiamy w pustkę,
która mumifikuje za życia?
Jak żyć, gdy głód dotyku, słowa niezaspokojony?
Jak żyć, gdy wydaje się, iż umarło wszystko?
Dzień nie posklejany kładzie się cieniem.
Wstając setny raz zapominamy o tym, co odeszło,
o tym, co nie daliśmy z siebie,
o myślach, które nie zapłodniły czynu,
o świecie, który obok nas, zawsze obok
i nie załatwił za nas niczego,
obserwując w milczeniu nasze samotne zmagania.
Oswajając samotność, uczymy się żyć na nowo.
Czas zabiera nam złość.
Czas zabiera nam siły.
Chce pokazać nam drogę do wieczności,
której my jeszcze nie chcemy.
Każda pora jest za wczesna na umieranie.
Jak żyć, by nie bolało?
autor - Mazurski

......ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ ........
..❀❤❀ڿڰۣڿ ڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ ❀❤❀
❀❤❀ ............BARTOSZKU
......<***>ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ ..............ڿڰۣڿ❀❤❀
MAMA JARECZKA PYRSAKA

(*)

kocham cię...

światełko dla Ciebie Basruś,kochamy Cię (*)(*)(*)

„Nie sposób oswoić się ze śmiercią. (…) Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych,
lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie."

Jonathan Carroll

(*)