-------------{*}{*}{*}------------

GDZIEŚ W MALEŃKIM SERCA KĄCIKU...
O NASZYCH BLISKICH PAMIĘĆ SIĘ KRYJE...
I CHOĆ ICH OBRAZ NIERAZ ZAMGLONY...
TO JEDNAK TRWA I WCIĄŻ ŻYJE...

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

---------------{*}{*}{*}------------

Wnieś radość do życia.
Wyrzuć z siebie wszystkie troski, bo troski o jutro
pojawiają się zawsze o dzień za wcześnie.
Bądź optymistą.
Jest na świecie jeszcze miłość i światło,
także w twoim świecie, jeśli się tylko otworzysz
i odemkniesz oczy.
Są ludzie, którzy twierdzą,
że życie jest mroczne, zimne, smutne i ponure.
Ale okna ich serc
są zawsze szczelnie zamknięte przed ciepłem
i każdym promykiem słońca.
Świadomie skrywają się w cieniu
ponurych myśli i mrocznych uczuć.
Żyją za murem, który sami sobie zbudowali.
Życie jest drogą, która prowadzi ku przestworzom.
Życie jest czymś otwartym, wschodzącym, co ma przyszłość.
Tak jak wznoszącymi się liniami rysuje się góry.
Dlatego wnieś radość do życia.
I jeśli zdarzy się, że niebo będzie pełne chmur,
a świat pełen nieszczęść i kłótni,
nie trać pogody ducha, lecz pozostań ufny.
Jeśli na dworze nie będzie słońca,
zachowaj słońce w swoim sercu,
a wszystko, wszystko znów się jakoś ułoży.
ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

________*ANIOŁECZKU*___________
<***><***><***>
_____________________________
ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

____Choć kocham to miejsce
Nie chce tu być
Przenieś mnie do Ciebie
udekoruj szczęściem przy Tobie
Bo chce byc z Tobą
Udam,że cała reszta mijsca tu nie miała
I,że smierć niezaprzeczalnie z życiem przegrała______
ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─
RENIA MAMA JARERCZKA PYRSAKA

Tęsknota otula mnie w ciszy...
Łzy kapią z pod powiek.
bez Ciebie tak trudno żyć,
serce wiecznie w żałobie.
SOBOTNIE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Odszedł w ciszy mrok, już Go nie ma między nami, a po nim została tylko cisza. I choć Jego serce nie bije już i choć Jego nie ma, to cisza szepce, że on żyje nadal w sercach naszych. Więc zasłuchajmy się w ciszę, może usłyszymy znajomy nam głos...

•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•
``ŚWIATEŁKO``
````PAMIĘCI```
•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•

Nie wolno ci zbyt szybko tracić otuchy.
Czasem trudności tak bardzo przygniatają, a niepowodzenia załamują,
że nie widzisz już wyjścia. Nie widzisz znikąd ratunku.
Masz wszystkiego dosyć, czujesz do wszystkiego niechęć.
Stajesz się wtedy przykry i nie do wytrzymania,
zwłaszcza dla ludzi żyjących blisko ciebie.

Widzisz wszystko w barwach o wiele czarniejszych,
niż jest to w rzeczywistości.
Stan przygnębienia to jakby rodzaj paraliżu
twojego umysłu i twojej woli.
Jest to nadzwyczaj niebezpieczne.
To ostatni przystanek przed rozpaczą.

Jeśli później znów zacznie się lepiej układać,
niech to będzie dla ciebie doświadczenie na przyszłość.
Nigdy nie trać pogody ducha,
bez względu na to, co się zdarzy!
Postrzegaj własne trudności zawsze z pewnym dystansem,
jakby dotyczyły kogoś innego.
Wtedy wszystko zobaczysz w jaśniejszych barwach.

Wtedy odkryjesz ponowne przebłyski światła.
I nigdy nie zapominaj:

^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^

<***>Nig­dy nie roz­sta­niesz się z ty­mi, których nap­rawdę kochasz<***>

____BARTOSZKU____

^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Kochamy cię Bartusiu światełko dla ciebie (*)(*)(*)....

(*)
[_]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Żal i smutek zostawiłeś po Sobie,
ale i w pamięci miliony uśmiechów,
wspomnień i radość,że Byłeś....

Światełko pamięci Aniołku.