(*) ROCZNICOWE, WIECZNE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI (*)

Chciałabym o tym dniu zapomnieć, ale nie jest to możliwe. Nic już Synku nie ma sensu, nic.......

Pamięć, modlitwa i cieplutki promyczek;*
niech leci prosto do Ciebie....

Promyczek dla Ciebie i moja pamięć w modlitwie o pokój Twej duszyczki ,a dla bliskich o dar pokory...

Promyczek dla Ciebie do samego Nieba, Tam gdzie Jesteś z innymi Aniołami... Twoich bliskich ciepło tulę do serca i wspieram każdego dnia...

Aniołku promyczek dla Ciebie i moja nieustająca pamięć w modlitwie o pokój Twej Duszyczki. Twoich bliskich ciepło tulę do serca...

Bartoszku kolejny promyczek dla Ciebie...Dla Twojej strapionej, zagubionej w swoich myślach i przekonaniach mamy, przesyłam wiele sił . Moja Kochana nie jestem człowiekiem wielkiej wiary. Pomocną dłoń dała mi modlitwa o dar pokory. Modlę się również aby inni, którzy nie mogą się pogodzić z nagłym, niesprawiedliwym odejściem swoich bliskich, otworzyli serce, otworzyli oczy i usłyszeli co mówi do Nich w modlitwie Najwyższy. Nauczmy się widzieć, słuchać i kochać tych, którzy pozostali na ziemi i potrzebują wsparcia, małego gestu, uśmiechu, ciepła płynącego z rozmowy...zwykłej serdecznej rozmowy... Słowa Jana Pawła II ,, nieć lękajcie się ,, czy Bóg mógł się kiedyś pomylić ? to my tutaj i teraz inaczej odbieramy wolę Pana...a wystarczy tylko przyjęcie z wielką pokorą tego co zaplanował Pan...ciepło tulę jeszcze raz ... Ela

Promyczek dla Ciebie i moja pamięć w modlitwie. Wszystkim obecnym dziękuję za zapalone promyczki dla Bartusia. Ja mogę zapewnić o mojej pamięci w modlitwie przy grobie Ojca Świętego Jana Pawła II, aby dobry Bóg, który obdarował Naszych ukochanych życiem ziemskim, dał im teraz zbawienną moc życia wiecznego. A wszystkich żyjących obdarował darem pokory, która może dać ukojenie w bólu... Ciepło tulę do serca Ela i Olek

Bartuś dla Ciebie Wielkanocne Światełko Pamięci ....
tak smutno bez Was dzieci

Promyczek dla Ciebie i moja pamięć w modlitwie.... Twoich bliskich ciepło tulę do serca...Piękny sen... siedząc na tarasie patrzyłam na zachodzące słońce, była 18 -ta. Widok był piękny, ale radości w sercu nie dawał. Rozmowa z Najwyższym, kolejny monolog i tyle pytań bez odpowiedzi. W pewnym momencie obok zachodzącego słońca pojawił się jasny pulsujący błysk. Mienił się i zmieniał wielkość. W pewnym momencie utworzył na Niebie kształt pękniętego serca , przy którym pojawił się Anioł i starał się je scalić w jedną całość. Uśmiechnięta Twarz zmieniała się . Pojawili się wszyscy od A do Z z Epitafium. I usłyszałam , bądź Pokornego Serca. Mym Pokornym Powołanym Pośrednikiem Pomocnikiem Pocieszycielem. Nie zamieniaj serca w kolejną mogiłę, otwórz je dla innych. Niech te Święta będą przeplecione miłością,spokojem i szczęściem rodzinnym. Wesołego Alleluja...